Ziyosfera

Lamborghini

Аутомобили Ламборгҳини СпА (италянча талаффузи:  [аутоˈмɔːбили ламборˈɡиːни]) — энг машҳур италян автомобил ишлаб чиқарувчиларидан бири ҳисобланади. Унинг бош қароргоҳи СантъАгата Болонез шаҳрида жойлашган. У қиммат ва ҳашаматли автомобиллардан ташқари спорт автомобиллар ишлаб чиқариш билан ҳам шуғулланади. Компания ўзининг шўба корхонаси

Аутомобили Ламборгҳини СпА

Бош қароргоҳи Сант'Агата Бологнесе шаҳрида
Тури Шо'ба корхона
Хизматлари Автомобилсозлик
Эгаси Ауди АГ
Қачон асос солинган 1963-йил
Жойлашуви  Италия СантъАгата Бологнесе
Ҳудудий хизмати Дунё бўйлаб
Асосчи(лари) Ферруccио Ламборгҳини
Брендлари

Дуcати Мотор Ҳолдинг СпА

Италдесигн Гиугиаро
Даромади 586 миллион евро (2014)
Капиталлаштириш 1,832 миллиард евро (2014)
Соф фойдаси 10,1 миллион евро (2014)
Ишчилар сони 1 779 (2020-йил)
Вебсайти ҳттп://ламборгҳини.cом

Италиялик ишлаб чиқарувчи Ферруccио Ламборгҳини 1963-йилда Феррари билан рақобатлашиш учун Аутомобили Ферруccио Ламборгҳини СпА компаниясига асос солган. Ламборгҳини ўзининг биринчи ўн йиллигида тез ўсди, аммо 1973-йилги жаҳон молиявий инқирози ва нефт инқирози ортидан сотувлар пасайиб кетди. Фирма эгалиги 1973-йилдан кейин уч марта ўзгарди, шу жумладан 1978-йилда банкрот бўлди. Америcан Чрйслер Cорпоратион1987-йилда Ламборгҳини бошқарувини ўз қўлига олди ва уни Малайзиянинг Мйcом Сетдcо инвестиция гуруҳига ва 1994-йилда Индонезиянинг В’Поwер Cорпоратион гуруҳига сотди. 1998-йилда Мйcом Сетдcо ва В’Поwер Ламборгҳини-ни Волксwаген гуруҳига сотди[1].

Ламборгҳини ҳозир В12 двигателли Авентадор ва В10 двигателли Ҳураcáн ҳамда икки турбо В8 двигател билан жиҳозланган Урус СУВ автомобилларини ишлаб чиқаради. Бундан ташқари, компания оффшор моторли қайиқ пойгалари учун В12 двигателларини ишлаб чиқаради.

1948-йилда Ферруccио Ламборгҳини томонидан асос солинган Ламборгҳини Траттори компаниясининг бош қароргоҳи Италиянинг Пиэве ди Сенто шаҳрида жойлашган ва тракторлар ишлаб чиқаришни давом эттирмоқда[2].

Тарих

Компанияни италиялик Ферруccио Ламборгҳини 1963-йилда Феррари каби таниқли брендлар таклифлари билан рақобатлаша оладиган сайёҳлик автомобилларини ишлаб чиқариш мақсадида асос солган. Компаниянинг 350 ГТ каби биринчи моделлари 1960-йилларнинг ўрталарида чиқарилган. Ламборгҳини 1966-йилги Миура спорт купеси учун эътиборга сазовор бўлди, у орқа двигателли, орқа ғилдиракли ҳайдовчи схемасидан фойдаланган.

Ламборгҳини ўзининг биринчи ўн йилида тез ўсди, аммо 1973-йилги глобал молиявий инқироз ва нефт инқирози ортидан сотувлар пасайди. Ферруccио Ламборгҳини компанияни Георгес-Ҳенри Россетти ва Рене Леимерга сотди ва 1974-йилда нафақага чиқди. Компания 1978-йилда банкрот бўлди ва 1980-йилда ака-ука Жан-Клод ва Патрик Мимранларнинг қабулхонасига ўтказилди. Мимранлар компанияни қабул қилиш ҳуқуқидан ташқарида сотиб олдилар. 1984-йилга келиб унинг кенгайишига катта сармоя киритди. Мимранс бошқаруви остида Ламборгҳини моделлари қатори Cоунтачдан Жалпа спорткари ва ЛМ002 юқори унумдор йўлтанламас автомобилини ўз ичига олган ҳолда кенгайтирилди.

Мимранлар Ламборгҳини-ни 1987-йилда Чрйслер корпорациясига сотдилар. Чрйслер Ламборгҳини-ни Малайзиянинг Мйcом Сетдcо инвестиция гуруҳига ва Индонезиянинг В’Поwер Cорпоратион гуруҳига, 1999-йилда Мйcомcо корпорациясига сотди. ва В’Поwер Ламборгҳини-ни Волксwаген гуруҳига сотди, у ерда у гуруҳнинг Ауди бўлинмаси назорати остида эди. Бренд портфелига янги маҳсулотлар ва модел линиялари киритилди ва бозорга олиб кирилди. 2000-йилларнинг охирларида, бутун жаҳон молиявий инқирози давридава кейинги иқтисодий инқироз, Ламборгҳини сотуви деярли 50 фоизга қисқарди.

2021-йилда Ламборгҳини бош директори 2024-йилга келиб унинг барча моделлари гибрид бўлишини айтди[3].

Ламборгҳини эгалиги
Йиллар Эгаси
1963-1972-йиллар Ферруccио Ламборгҳини
1972-1977-йиллар Жорж-Анри Россетти ва Рене Леймер
1977-1984-йиллар Қабул қилиш
1984-1987-йиллар Патрик Мимран
1987-1994-йиллар Чрйслер корпорацияси
1994-1995-йиллар МегаТеч
1995-1998-йиллар В’Поwер ва Мйcом Седтcо
1998-йилдан ҳозирги кунгача Ауди АГ

Маҳс

Автомобиллар

2018-йилда Ламборгҳини автомобиллари ассортименти учта модел қккки ўриндиқли спорт автомобиллари, учинчиси эса олд двигателли, тўлиқ ғилдиракли СУВ[4].

Ламборгҳини Галлардо

Галлардо

Ламборгҳини томонидан 2003 йилдан 2013 йилгача ишлаб чиқарилган спорт автомобили. Компаниянинг модели Ламборгҳини Мурcиéлаго билан солиштирганда ҳажми ва қуввати жиҳатидан кичикроқ. Автомобил тақдимоти 2003 йил март ойида Женева автосалонида бо'либ о'тди. Бугунги кунга келиб, бу Ламборгҳини-нинг энг машҳур модели - ишлаб чиқарилган 10 йил давомида 14 022 та машина ишлаб чиқарилган. 2013 йил 25 ноябрда охирги нусхаси - ЛП570-4 Спйдер Перформанте модификациясидаги Галлардо ё'лтанламаси ишлаб чиқарилди.Галлардонинг вориси 2014-йил март ойида Женева автосалонида тақдим этилган Ламборгҳини Ҳураcан ҳисобланади

Авентадор

Ҳозирги В12 қувватли Авентадор ишлаб чиқариш линияси ЛП 740-4 Авентадор Ултимате, СВЖ купелари ва йўлтанламасларидан иборат бўлиб, барча Авентадор моделларини ишлаб чиқариш 2022-йилда якунланиши айтилмоқда[5].

Ламборгҳини Ҳураcан ЛП 610-4 Спйдер

Ҳураcан

В10 двигателли Ҳураcан линияси ҳозир тўлиқ ғилдиракли ЛП 610-4 купеси ва Спйдер, арзон нархлардаги орқа ғилдиракли ЛП 580-2 купеси ва Спйдер ҳамда энг кучли трекка йўналтирилган ЛП 640-4 Перформантé купесини ўз ичига олади[6].

Ламборгҳини Урус

Урус

2019-йилга келиб савдо ҳажмини икки баравар ошириш ниятида, Ламборгҳини ўз қаторига икки турболи В8 двигатели билан жиҳозланган ва олд двигатели, тўлиқ ғилдиракли ҳайдовчи схемасидан фойдаланадиган Урус номли СУВни ҳам қўшди[7][8].

Денгиз двигателлари

Мотори Марини Ламборгҳини Wорлд Оффшоре Сериэс 1-синф моторли қайиқларида фойдаланиш учун катта В12 денгиз двигател блокини ишлаб чиқаради. Ламборгҳини маркали денгиз двигатели тахминан 8,171 кубометр (8,2 Л) сиғимга эга ва тахминан 940 от кучига эга[9].

1990-йилги Лотус 102 Ламборгҳини В12 двигателига эга эди.

Ламборгҳини Формула 1 пойгалардаги иштироки

Рақиби Энзо Феррари дан фарқли ўлароқ, Ферруccио Ламборгҳини завод томонидан қўллаб-қувватланадиган Ламборгҳини пойгалари бўлмаслигига қарор қилган эди, чунки автоспорт жуда қиммат ва компания ресурсларини сарфлайди[10]. Бу ўша вақт учун ғайриоддий эди, чунки кўплаб спорт автомобил ишлаб чиқарувчилари автоспортда иштирок этиш орқали тезлик, ишончлилик ва техник устунликни намойиш этишга интилишди. Айниқса, Энзо Феррари ўзининг автомашина бизнесини асосан автопойгалардаги иштироки учун маблағ манбаи деб билиши билан машҳур эди. Ферруччо сиёсати, у ва унинг муҳандислари ўртасида кескинликни келтириб чиқарди, уларнинг кўпчилиги пойга ишқибозлари эди, баъзилари аввал Феррарида ишлаган. Даллара, Станзани ва Уоллес бўш вақтларини П400 прототипини ишлаб чиқишга бағишлашни бошлаганларида, улар уни пойга салоҳиятига эга, трекда ғалаба қозониш ва ишқибозлар томонидан йўлда ҳайдаш мумкин бўлган йўл автомобили қилиб яратдилар[11].

1985-йилда Ламборгҳинининг Британия импортчиси Спиcе Энгинеэринг билан биргаликда Cоунтач ҚВХ ни 1986-йилги C гуруҳи чемпионат мавсуми учун ишлаб чиқди. Битта машина ишлаб чиқарилган, аммо ҳомийлик йўқлиги мавсумни ўтказиб юборишига сабаб бўлган. ҚВХ фақат битта пойгада қатнашди. 1986-йилда Жанубий Африканинг Кялами шаҳрида бўлиб ўтган чемпионлик пойгасида Тифф Неэделл бошқарган.

Мурcиэлаго Р-ГТ 2006-йилда Силверстоундаги ФИА ГТ чемпионатида қатнашган.

Ламборгҳини 1989-йилдан 1993-йилгача Формула 1 мавсумида двигател етказиб берувчи бўлган. У Лароуссега (1989-1990, 1992-1993), Лотус (1990), Лигиэр (1991), Минарди (1992) ва 1991-йилларда Моденага двигател етказиб берган. 1992-йилги Ларроуссе-Ламборгҳини асосан рақобатбардош бўлмаган, аммо эгзоз тизимидан ёғни чиқариш тенденциясида эътиборга лойиқ эди. Ларроуссе орқасида яқиндан эргашиб келаётган машиналар одатда пойга охирида сарғиш-жигарранг рангга эга бўлиб қолган[12]. Ламборгҳини энг яхши натижага Лароуссе билан 1990-йилда Япония Гран-присида эришган, ўшанда Агури Сузуки ўз майдонида учинчи ўринни эгаллаганди[13].

1991-йил охирида Конрад КМ-011 Гроуп C спорт автомобилида Ламборгҳини Формула 1 мотори ишлатилган, бироқ лойиҳа бекор қилингунча машина бир неча пойга давом этган холос. Ламборгҳинининг ўша пайтдаги бош компанияси бўлган Чрйслер номи билан қайта нишонланган худди шу двигател МcЛарен томонидан 1993-йилги мавсум охирида синовдан ўтказилди ва ундан 1994-йилги мавсумда фойдаланган. Маълумотларга кўра, ҳайдовчи Айртон Сенна двигателнинг ишлашидан ҳайратда қолган бўлса-да, МcЛарен музокаралардан воз кечиб, ўрнига Пеугеот двигателини танлади ва Чрйслер лойиҳани якунлади.

Маркетинг

Ламборгҳини сўз белгиси, унинг машиналари орқасида кўрсатилган

Бренд идентификатори

Буқалар жанги дунёси Ламборгҳини шахсиятининг асосий қисмидир.  1962-йилда Ферруccио Ламборгҳини испан жангчи буқаларининг машҳур наслчиси Дон Эдуардо Миуранинг Севиля фермасига ташриф буюрди. Ламборгҳини, Тороснинг ўзи, улуғвор Миура ҳайвонларидан шунчалик ҳайратда эдики, у тез орада очиладиган автомобил ишлаб чиқарувчиси учун ғазабланган буқани тимсол сифатида қабул қилишга қарор қилди[14][15].

Концепция воситалари

Ламборгҳини Cонcепт С

Ўзининг бутун тарихи давомида Ламборгҳини 1963-йилда Ламборгҳинининг биринчи прототипи 350ГТВ дан бошлаб турли хил концептуал автомобилларни тақдим этган. Бошқа машҳур моделлар қаторига Бертоннинг 1967-йилги Марзал , 1974-йилги Браво ва 1980-йилги Атҳон , Чрйслернинг 1987-йилги Портофино, 1995-йилдаги Италдесигн услубидаги Cала , 1996 -йилдаги Загато томонидан ишлаб чиқарилган Раптор киради.

2008 -йилги Париж автосалонида Ламборгҳини тўрт эшикли Седан консепти Эстоқуэни намойиш этди. Эстоқуэнинг якуний ишлаб чиқарилиши ҳақида кўп миш-мишлар бўлган бўлса-да[16],  Ламборгҳини раҳбарияти СантъАгата заводидан чиқарилган биринчи тўрт эшикли автомобилни ишлаб чиқариш бўйича қарор қабул қилмади[17][18].

2010-йилги Париж автосалонида Ламборгҳини Сесто Элементони тақдим этди. Концепт-кар деярли бутунлай углерод толасидан тайёрланган бўлиб, у жуда енгил, оғирлиги 999 кг ни ташкил қилади. Сесто Элементо Ламборгҳини Галлардода топилган бир хил В10 двигателига эга[19].

2012-йил Женева автосалонида Ламборгҳини Авентадор Ж ни тақдим этди бу Ламборгҳини Авентадорнинг томсиз, ойнасиз версияси. Авентадор Ж стандарт Авентадор каби 700 от кучига эга двигател ва етти поғонали узатмалар қутисидан фойдаланади[20].

Ламборгҳини Эгоиста

Ламборгҳини компаниясининг 50 йиллигини нишонлаш доирасида Эгоистани яратди. Эгоиста бир киши учун мўлжалланган ва фақат битта Эгоиста қилиш керак[21].

Ламборгҳини Астерион

2014- йилги Париж автосалонида Ламборгҳини компанияси Астерион ЛПИ910-4 гибрид концепт-карини тақдим этди. Юнон афсонасидаги ярим одам, ярим буқа гибрид (Минотавр) номи билан аталган. Бу компания тарихидаги биринчи гибрид Ламборгҳини ҳисобланади. Ҳураcанга 607 от кучига эга 5,2 литрли В10 двигатели ўрнатиган. У 100 км/соат тезликка 3 сониядан сал кўпроқ вақт сарфлайди, максимал тезлиги эса 298 км/соат деб даъво қилинган[22].

Музейлар

Болонияда иккита музей бор, Эмилиа-Ромагна бренди атрофида жойлашган.

Ламборгҳини музейи

Ламборгҳини музейи

Ушбу икки қаватли музей штаб-квартирага бириктирилган бўлиб, турли хил замонавий ва винтаге моделларини намойиш этувчи Ламборгҳини автомобиллари ва спорт автомобиллари тарихини қамраб олади. Музей Ламборгҳини тарихини тақдим этиш ва муҳим босқичларни кўриб чиқиш учун автомобиллар, двигателлар ва фотосуратлар намойишлардан фойдаланилган.

Ферруccио Ламборгҳини музейи

Ферруccио Ламборгҳини ҳақидаги 9000 квадрат метрлик музейда бир нечта автомобиллар, саноат прототиплари, эскизлари, шахсий буюмлари ва Ферруччонинг эрта ҳаётидаги оилавий фотосуратлар мавжуд[23].

Манбалар

  1. ↑ „„Стефан Винкелманн Ламборгҳини бош директори этиб тайинланди““. 2020-йил 24-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 1-июн.
  2. ↑ „2015-йил йиллик молиявий ҳисобот“
  3. ↑ „2024-йилга келиб ҳар бир Ламборгҳини электр моторига эга бўлади“
  4. ↑ „Янги Ламборгҳини автомобиллари“
  5. ↑ „Ламборгҳини Авентадор — Техник жиҳозлар, расмлар, видеолар“
  6. ↑ „Ҳураcан сафи“
  7. ↑ „Ламборгҳини СУВни ишга туширгандан сўнг, 2019-йилга келиб дунё бўйлаб сотувлар икки баравар кўпаяди“
  8. ↑ „Ламборгҳини Урус“
  9. ↑ „1-синф чемпионати — Двигателлар билан танишиш“
  10. ↑ „„Ламборгҳини Миура П400 ни Миура СВ га ўтказиш““. 2020-йил 24-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 1-июн.
  11. ↑ Жоллиффе & Wиллард 2004
  12. ↑ „„Ламборгҳини““. 2020-йил 24-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 1-июн.
  13. ↑ „Сато шапес ас тҳе рисинг сон“
  14. ↑ Сакки, 2008
  15. ↑ „Энг ёмон буқа: Ламборгҳини Миура ва Cоунтач ва Мурcиэлаго ЛП640“
  16. ↑ „Янги махфий Ламбо ошкор бўлди“
  17. ↑ „Эдмундс Инсиде Лине — Париж автосалонидан радикал Ламборгҳини седани“
  18. ↑ „Эдмундс Инсиде Лине — ИЛ Эхcлусиве: яшил чироқ йўқ — ҳали — Ламборгҳини Эстоқуэ учун“
  19. ↑ „Париж 2010: Ламборгҳини Сесто Элементо“
  20. ↑ „Ламборгҳини Авентадор Ж аралашмаси экзотик, супербике“
  21. ↑ „"Ламборгҳини Эгоиста концепцияси"“. 2020-йил 6-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 1-июн.
  22. ↑ „Бу 907 от кучига эга Ламбо Астерион гибрид“
  23. ↑ „Мусео Ферруccио Ламборгҳини“ 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/19914441" dan olindi