Lanset

Лансет (франсузча: ланcетте[1], лотинча: ланcеа[1] — найза, пике) — хўппозларни (тана тўқималаридаги йиринглаш) очиш учун тешувчи жарроҳлик асбоби. Замонавий тиббий амалиётида у ўз ўрнини скалпелга бўшатиб берган.
Бугунги кунда тиббиётда „лансет“ атамаси капилляр қон намуналарини олиш учун лансет ёки скарификаторни англатади. Бу бармоқ терисини тешиш учун стерил, бир марталик фойдаланиладиган кичик игнадир. Кўпинча лансет олинган қон намунасини сақлаш учун кичик идиш билан конструктив жиҳатдан бирлаштирилади, унинг бундай тури „автолансет“ деб аталади[2].
Этимология
Асбобнинг номи немисча тилидан у Ланзетте сўзидан олинган бўлиб, у ўз навбатида бориб франсузча „ланcетте“, бу сўз эса, лотинча „ланcеа“[3] сўзидан олинган (ланcе — „найза“).
Маданиятда
- Тиббий асбобга ўхшаш шакл учун, энг оддий хордали организмлар оиласи „лансетлар“ деб номланган.
- Энг қадимги тиббий журналлардан бири ушбу асбоб шарафига „Тҳе Ланcет“ деб номланган.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Этимологический словар русского язика Макса Фасмера
- ↑ „чилдрен wитҳ ДИАБЕТЕС - ауто“. 2018-йил 17-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 18-декабр.
- ↑ „Этимологический словарь Крылова/Ланцет“ (ру). энc-диc.cом. 2015-йил 25-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 25-май.
Ҳаволалар
- Лансет // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.