Lao She

Лаос У (老舍, Пинйин: ЛǎО Шě ҳақиқий исми Куйидагича Қингчун, Шū Қìнгчūн, 舒慶春; феврал 3 1899 йил , 24 август 1966) эди таниқли Хитой новелист, плайwригҳт, публиcист, яхшироқ учун ма'лум ҳақиқий ва сатириcал насрий; бири етакчи усталари миллий адабиёт. Онаси томондан у манжур келиб чиқиши. "Лао Ше" - бу унинг исмининг таниш лотинига о'хшаш нарса (ҳарфлар. "Эски У").

Лао Ше
Асл исми	舒慶春
Таваллуди	3-феврал 1899 йил
Вафоти	24 август 1966 йил Хитой
Касби	новелист
Фуқаролиги	Хитой

Биографияси

У камбаг'ал оилада о'сган. Эрта болалигида у Ихетуан қо'зг'олонини тинчлантириш пайтида вафот этган отасидан айрилди. Олти ёшидан бошлаб у хусусий мактабда о'қиди, бир неча йил о'тгач, у давлат бошланг'ич мактабига ко'чиб о'тди. Лаосни тугатгандан со'нг у давлат ҳисобидан педагогика коллежига о'қишга киришга муваффақ бо'лди. 1917 йилда у коллежни тугатди ва дарҳол Пекин бошланг'ич мактабларидан бирининг директори бо'лди. У о'рта мактабда тил ва адабиётдан дарс беради Нанкаи университети Тянцзинда.1919 йилда у Пекинга қайтиб келди, кирди Янжинг университети ко'нгилли сифатида ва инглиз тилини о'рганган. "4-Май ҳаракати" воқеалари муносабати билан содир бо'лган "адабий инқилоб"]дан кейин у о'зининг биринчи ҳикоясини талабалар журналида нашр этади.

1924 йилда у биринчи бо'либ Хитой адабиётидан дарс бериш учун буюк Британияга жо'наб кетди Лондон ва кейин Оксфорд. 1926 йилда Лао Ше о'зининг биринчи романини нашр этди, Ҳурматли Чжан фалсафаси, адабий журналда Хиаошо Юэбао (ойлик Наср). 1927 йил март ойида худди шу журналда қуйидаги "донишманд айтди" романи нашр этилди. 1929 йил Май ойида - "икки Ма"романи.

1929 йилда Лао у Англияга қайтиб, Хитойга қайтиб, Парижда уч ой давомида, кейин олти ой давомида Сингапурда, у ерда хитойлик ко'чманчилар учун мактабда дарс берган. Бу вақтда "Хиаопонинг туг'илган куни" ҳикояси ёзилган — охиргиси "Хиаошо Юэбао"журналида босилган. Хитойда, Лао у Пекин биринчи жойлашиб, Беипинг қайта номланди ва кейин Жинан ва Қингдао шаҳарларида.

Жинанда Лао у ҳеч қачон нашр этилмаган "Дамингҳу" романини ёзади. 1932 йилда япон бомбаси босмахонага урилганда асар ё'қ қилинди.

1933 йилда "ажралиш" ва "Марс дистопияси" "Мушуклар шаҳри ҳақида эслатмалар", 1934 йилда "самовий совг'а ҳақида ҳикоя", 1936 йилда (журнал нашри) — "рикша"романлари нашр этилди.

1937 йилда, кейин Япониянинг Хитойга босқини, Лао у бир қатор журналистик мақолалар ёзди ва у ерда душманни қайтариш учун кучларни бирлаштиришга чақирди. Бунинг ортидан Вуханга ко'чиб о'тади, у ерда у ва бир гуруҳ ҳамфикрлар "Канг дао ди" ("охиригача қаршилик ко'рсатиш") ва "Ренрен кан" ("ҳамма учун о'қиш") журналларини нашр этишни ташкил қилади. 1938 йил март ойида Хитойнинг вақтинчалик пойтахти Чонгқингда "душманни қайтариш учун адабиёт ва сан'ат ишчилари уюшмаси" ташкил этилди ва Лао у о'з ишини мувофиқлаштириш, мувофиқлаштириш ва ё'налтириш бо'йича асосий лавозимлардан бирини эгаллади. Уруш пайтида у "Чжан Цзижонг" песасини ва "оловли дафн"романини яратди. Лао у деярли беш йилни "битта оиланинг то'рт авлоди" роман билан о'тказди — биринчи бо'либ Хитойда, кейин у ерда ма'руза қилиш учун борди. АҚШда ушбу роман қисқартирилган версияда, "сариқ бо'рон"номи билан нашр этилган. "Ҳикоячилар" романи Ню-Ёркда ҳам ёзилган.

13 йил 1949 октябрда, Хитойда Халқ Республикаси э'лон қилинганидан 13 кун о'тгач, Лао Ше Сан-Францискодан Хитойга қайтади. Кейинги о'н олти йил ичида у ко'плаб песалар ва иншолар, роман, шунингдек, тугалланмаган "бинафша баннерлар остида"романини ёзди.

1966 йил ёзида Лао касалхонага ётқизилган. У ундан чиққач, Пекинда "маданий инқилоб" авж олди. 23 август куни у ишга кетди. О'г'ли Шу йининг гувоҳлигига ко'ра, Лао Ше қизил гвардия қурбонлари бо'лган ҳамкасбларини ҳимоя қилди ва ярим о'лимгача калтакланди. О'ша пайтда уни қутқариш учун уни полицияга топширилиши керак бо'лган "фаол аксилинқилобий" деб э'лон қилиш керак эди. Лао у кечқурун уйга қайтди ва бир кундан кейин унинг жасади шаҳар чеккасида, Тайпингху ко'лида топилди. Жасад фақат ички кийимда эди, ташқи кийимлар қирг'оқда ётарди. Сув устида сузиб юрган қог'оз парчалари бор эди, улар дарҳол полиция томонидан мусодара қилинди (оила уларга қарашга ҳам улгурмади). Энди Хитойда ёзувчи о'з жонига қасд қилган деб ишонилади, гарчи ба'зилар бу баёнотни мунозарали деб ҳисобласа ҳам.

Асарлари

•"Муҳтарам Чжан фалсафаси "(的 高哲学), роман (1926) •"Донишманд айтди "(子子曰), роман (1927) •"Икки Ма "(二马), роман (1929) •"Сяопонинг туг'илган куни" (小日的生日日), эртак-эртак (1931) •"Мушуклар шаҳри ҳақида эслатмалар "(猫城记), роман (1932) •"Буюк қайг'у ибодатхонаси ёнида "(大悲寺外), ҳикоя (1933) •"Ажралиш "(离婚), роман (1933) •"Самовий совг'а ҳақида ҳикоя "(牛 高赐传), роман (1934) •"Ярим ой" (月牙儿), қисқа ҳикоя (1935) •"Вайрон қилувчи найза "(断魂枪), қисқа ҳикоя (1935) •"Рикша "(子子), роман (1936) •"Менинг ҳаётим "(我这 高子子), ҳикоя (1937) •"Генерал Чжан Цзжун" (张自忠), о'йин •"Оловли дафн" (火葬), роман (1944) •"Лутун қишлог'идан келган аёл", қисқа ҳикоя (1944) •"Бир оиланинг то'рт авлоди" (四世同堂), роман (1944-1948) •"Қуёш нури "(阳光), ҳикоя •"Ҳикоячилар "(人人), роман (1949) •"Драгон cанаwа УС" / "Лонгсюигоу" （), о'йин (1950) •"Чойхона "(茶馆), о'йин (1957) •"Бинафша баннерлар остида "(正红旗下), роман (1962)