Lavh
Лавҳ ўқиш вақтида устига китоб, нота очиб қўйиладиган махсус курсича (таглик). Одатда, лавҳ тахтадан ишланган. Самарқандда Бибихоним масжидининг ҳовлисида, Тошкентдаги Темурийлар даври тарихи давлат музейида мармардан ишланган катта лавҳ бор. Лавҳ ишлаш анъаналари ўзбек халқ амалий санъатининг ёғоч ўймакорлигида сақланиб қолган. Лавҳнинг бугунги кундаги вазифаси ўзгариб, у музей экспозицияси, ўзбек халқ амалий санъатининг эсдалик совға намунасига айланган[1].
Яна қаранг
Манбалар
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
 | Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |