Луис Wалтер Алварез (Стоcкҳолм, 1961)

Луис Wалтер Алварез (талаффузи: Луиз Уолтер Алварез) (13-июн 1911 – 1-сентябр 1988) – америкалик физик. Электрон тутишни очган (1938). Пуфаксимон камералар билан ишлашнинг замонавий усулини яратган. Кўпгина резонансларни кашф этган (1960). Нобел мукофоти лауреати (1968)[1][2] .

Луис Алварес 1911-йил 13-июнда Калифорниянинг Сан-Франсиско шаҳрида туғилган. У бакалавр даражасини олган. 1932-йилда Чикаго университетидан магистрлик даражасига эга бўлган. 1934-йилда фан номзоди даражасига кўтарилган. 1936-йилда доктор Алварес Калифорния университетининг радиация лабораториясига қўшилди, у ҳозир профессор, 1936-йилда илмий ходим сифатида. У 1940-йилд[3] . 1943-йилгача Массачусец технология институтининг радиация лабораториясида ўз фаолятини олиб борган эди. 1943-йил, 1944-йилларда Чикаго университетининг металлургия лабораториясида, 1944—1945-йилларда Манхеттен округидаги Лос-Аламос лабораториясида .Алварес Физика бўйича Нобел мукофоти билан тақдирланди. 1968-йилда элементар зарралар физикасига қўшган ҳиссаси учун, шу жумладан водород пуфакчали камералар ёрдамида кўплаб резонансли ҳолатларни кашф этгани учун.

Манбалар

  1. ↑ Нобел мукофоти совриндорлари
  2. ↑ "АЛВАРЕС (Алварез) Луис Уолтер" ЎзМЕ. А-ҳарфи[сайт ишламайди] Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  3. ↑ {{Веб манбаси}} андозасидан фойдаланишда сарлавҳа= параметрини белгилашингиз керак. „“.