Ля (лотинча: ла) солмизацияда (солфеджио) — бу ноталардан бири бўлиб, диатоник товушлар даражасида олтинчи босқичининг мнемоник белгисидир. А ёки Аc белгисига ўхшаш. Солнинг бутун оҳангидан ва сининг бутун оҳангидан пастроқ. Ас, в музике // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.[1]

Биринчи октавадаги товуш частотаси (темперланган тенг қатор): 440 герц (А440 қаранг). Камертоннинг стандарт частотаси.

Стандарт гитара қаторида ля биринчи октаванинг бешинчи ладада маҳкамланган, биринчи (энг ингичка) торга тўғри келади. Қоидага кўра, у гитара қурилмасини (шу жумладан тюнерларни) созлаш эталони ҳисобланади.

Ля (А) нотасидан лотин ҳарфларидаги ноталарнинг белгиси бошланади.

Номининг келиб чиқиши

Нотанинг номи Иоанн Крестителга бағишланган мадҳиянинг биринчи бўғинидаги олтинчи сатрига аталган „Ут қуэант лахис“ — лабии реатум („… нопокнинг сўзи…“) — унга кўра, ҳар бир кейинги сатр аввалгисидан баландроқ оҳангда айтилган. Бундай мнемоник қурилманинг ихтирочиси („гвидон бўғини“) Гвидо Аретинский эди.

Мусиқа ёзуви

Лагердаги эслатманинг бошқа позициялари
Биринчи октава
Кичик октава
Катта октава

Манбалар

  1. ↑ Ас, в музике // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Ҳаволалар

Нота ёзуви
     C   Д   Э   Ф   Г   А Ҳ (Б)
   
    до ре ми фа сол ля си