Люизит (америкалик кимёгар У. Люис номи билан аталган) (Ж-хлорвинилдихлорарсин, а-Л.), CлCҲ=CҲАсCл2 — рангсиз, ҳидсиз оғир суюқлик. Мол. м. 207.29. Қайнаш температураси 196,6°, суюқланиш температураси — 2,4°, зичлиги 1879 кг/м3. Органик эритувчиларда эрийди, сувда эримайди. Хорижий маълумотларга кура, люизит — заҳарловчи модда. Унинг жуда оз миқдори ҳам юқори нафас йўлларини чидаб бўлмас даражада ачиштиради. 0,2—0,3 мг/см2 дозаси терини қизартиради ва қаттиқ оғритади. Терида пайдо бўлган пуфакчалар кейинчалик ярага айланади. Люизитнинг буғлари ҳам шундай таъсир қилади. Биринчи жаҳон уруши охирида АҚШда ишлаб чиқарилган[1].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил