71
Лютеций
Лу
174,9668
4ф145д16с2

Лютеций (лотинча Лутетиум), Лу -Менделеев даврий системасининг ИИИ гуруҳига мансуб кимёвий элемент. Тартиб рақами 71, атом массаси 174,967; лантаноидларт киради. Лютецийни 1907-йилда франсуз кимёгари Лютеций Урбен кашф этган. Табиий Лютеций иккита изотопдан ташкил топган. 175Лу (97,40%) ва 176Лу (2,60%); л76Лу радиоактив (Т|/2=2,4-10-10 йил). Бирикмаларида 3 валентли, Массаси жиҳатидан ер пўстидаги миқдори 8-10 ʻ%, денгиз сувларида 1,210~6 мг/л. Ит-тирий минераллари таркибида учрайди. Асосий саноат минераллари — ксенотим, эвксенит, бастнезит. Лютеций — кумуш каби оқ, механик ишловга осон бериладиган металл. Суюқланиш температураси =1660°, қайнаш температураси -3410°. Зичлиги 9,85 г/см3. Лютеций бирикмаларидан Лютеций оксид Лу2О3, Лютеций фторид ЛуФ3 ва Лютеций гидроксид Лу(ОҲ)3 аҳамиятли бўлиб, улар иссиққа чидамли керамика, лазер материаллар ва металл ҳолдаги Лютеций олишда қўлланади.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил