Маҳмуджон Ғозиевич Тожибоев (1957.25.11, Қува тумани – 2020.11.07, Тошкент) – хонанда ва созанда (танбур, сато), Ўзбекистон халқ ҳофизи (2000). Нозик дидли, дардли, кенг диапазонли овоз соҳиби. Тошкент консерваториясини тугатган (1984). Қўшиқ айтишни дастлаб Э. Маматов, Ғ. Ҳожиқуловдан, кейинчалик хрфизлик анъаналарини О. Отахонов, О. Алимаҳсумов, О. Ҳотамов ва Ф. Мамадалиевдан ўзлаштирган, созандалик сирларини Т. Алиматовдан ўрганган. Ю. Ражабий номидаги „Мақом“ ансамбли яккахони (1984-йилдан), Ўзбекистон давлат консерваторияси доценти (2000-йилдан). Репертуаридан Шашмақом („Сарахбори Наво“, „Сарахбори Дугоҳ“, „Мўғулчаи Сегоҳ“, „Наврўзи Сабо“, „Нимчўпоний“ ва бошқалар) ва Фарғона—Тошкент мақом йўллари („Дугоҳ“, „Чоргоҳ“, „Ушшоқ“, „Шаҳнози Гулёр“, „Баёт“ ва бошқалар), катта ашула („Ёввойи Чоргоҳ“, „Ёлғиз“, „Эй дилбари жононим“ каби), мумтоз („Топмадим“, „Асирий“ ва „Лдоий“, „Чорзарб“, „Бозургоний“) ва ХХ аср бастакорлари („Келдик“, „Наззора қил“, К. Жабборов; „Кезарман“, Ф. Тошматов; „Жоним эрурсан“, М. Муртазоев; „Дилраболар“, О. Нуриддинов;"Бу оқшом", О. Ҳотамов ва бошқалар) асарлари урин олган. Т. шоирнафас ҳофиз бўлиб, ижро услуби вазминлиги, лирикага мойиллиги, овоз ва чолғу мутаносиблиги билан ажралиб туради. Осиё, Америка, Европа ва Шимолий Африка мамлакатларида гастродда бўлган. Юнус Ражабий номидаги Республика мақом ижрочилари танлови ғолиби (1987).[1]

Маҳмуджон Тожибоев
Таваллуди 25-ноябр 1957-йил
Вафоти 11-июл 2020-йил(2020-07-11)
(62 ёшда)
Тошкент
Мукофотлари

„Ўзбекистон халқ ҳофизи“ (2000)

Андоза:Меҳнат шуҳрати (2018)

Унвон ва мукофотлари

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Маҳмуджон Тожибоев“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (Т-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.
  2. ↑ „Ўзбек адабиёти ва сан'атининг марҳум фидойилари мукофотланди“. кун.уз. Қаралди: 6-август 2024-йил.