Улуг'ворлик хаёлига учраган беморлар о'зларини ҳақиқатдан ҳам кучлироқ деб о'йлашлари мумкин (мегаломания).

Мания (юн. маниа —телбалик, жаҳл, шод-хуррамлик), маниакал синдром — киши руҳияти (психика)нинг бузилиши. Бемор кайфи чоғ юради, серҳаракат, ғайратли, лекин эзма бўлиб қолади, улуғворлик ҳисси ва бошқа пайдо бўлади. Юзаки фикр юритади, бир нарсани гапириб туриб, иккинчисига ўтиб кетади. Кўпинча, кайфияти тез ўзгаради, хурсанд бўлиб турганда, бирдан ғазабланиб кетади. М. маниакалдепрессив психознутт маниакал фазасида. шизофрения, инфексион, мия касалликлари заҳарланиш ва бошқаларда кузатилади. Баъзан улуғворлик, буюклик М.си ҳам учрайди. Бирор нарсага, мас, ўғриликка, жинсий алоқага ружу қилиш ва бошқа ҳам М.га хос.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил