Манто (бошқа Ал. Μαντώ „башоратли“) — юнон афсоналарининг қаҳрамони[1].

Фивдаги[2] башоратчи. Тирсия башоратчининг қизи; исм юнонча „башоратчи“ деган маънони англатади.

Овидийга кўра, Ниобанинг замондоши[3]. „Манто ўриндиғи“ Фибада Аполлон маъбадига кираверишда эди[4].

Кейинчалик афсоналарга кўра, Фив эпигонс томонидан вайрон қилинганидан сўнг, Манто Делфида бўлган (аргивианлар уни ўлжанинг бир қисми сифатида Делфига юборган)[5]. Уни Дафна деб аташади. Делфида у кўплаб башоратларни ёзди, шундан кейин Гомер шеърларни олди. У Сивилла[5] деб номланган.

Делфдан у Аполлон томонидан колофонга  Худонинг маъбадини топиш учун юборилган ва Ракийга уйланган, у Мопс[6] башоратчини дунёга келтирган (ёки Мопснинг отаси Аполлон[7] деб номланган). У Кларосда[8] Аполлон маъбади ва Оракл-ни қурди.

Еврипидга кўра, у Алкмеондан Амфилоҳ ва Тисифон[9] болаларини дунёга келтирган.

Манто (отаси билан) „Финикянки“ Еврепид фожиасида пайдо бўлади; у сўзсиз кичик ролга эга. Сенеканинг „Эдип“ фожиасидаги актёр.

1917-йилда кашф этилган астероид (870) Манто шарафига номланган[10].

Манбалар

  1. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.106
  2. ↑ Гигин. Мифи 128; Стаций. Фиваида ИВ 463
  3. ↑ Овидий. Метаморфози ВИ 158
  4. ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади ИХ 10, 3
  5. ↑ 5,0 5,1 Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 7, 4; Павсаний. Описаниэ Эллади ИХ 33, 2
  6. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
  7. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
  8. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
  9. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 7, 7
  10. ↑ Диодор Сицилийский. Историческая библиотека ИВ 66, 5-6