Manto
Манто (бошқа Ал. Μαντώ „башоратли“) — юнон афсоналарининг қаҳрамони[1].
Фивдаги[2] башоратчи. Тирсия башоратчининг қизи; исм юнонча „башоратчи“ деган маънони англатади.
Овидийга кўра, Ниобанинг замондоши[3]. „Манто ўриндиғи“ Фибада Аполлон маъбадига кираверишда эди[4].
Кейинчалик афсоналарга кўра, Фив эпигонс томонидан вайрон қилинганидан сўнг, Манто Делфида бўлган (аргивианлар уни ўлжанинг бир қисми сифатида Делфига юборган)[5]. Уни Дафна деб аташади. Делфида у кўплаб башоратларни ёзди, шундан кейин Гомер шеърларни олди. У Сивилла[5] деб номланган.
Делфдан у Аполлон томонидан колофонга Худонинг маъбадини топиш учун юборилган ва Ракийга уйланган, у Мопс[6] башоратчини дунёга келтирган (ёки Мопснинг отаси Аполлон[7] деб номланган). У Кларосда[8] Аполлон маъбади ва Оракл-ни қурди.
Еврипидга кўра, у Алкмеондан Амфилоҳ ва Тисифон[9] болаларини дунёга келтирган.
Манто (отаси билан) „Финикянки“ Еврепид фожиасида пайдо бўлади; у сўзсиз кичик ролга эга. Сенеканинг „Эдип“ фожиасидаги актёр.
1917-йилда кашф этилган астероид (870) Манто шарафига номланган[10].
Манбалар
- ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.106
- ↑ Гигин. Мифи 128; Стаций. Фиваида ИВ 463
- ↑ Овидий. Метаморфози ВИ 158
- ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади ИХ 10, 3
- ↑ 5,0 5,1 Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 7, 4; Павсаний. Описаниэ Эллади ИХ 33, 2
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э ВИ 3-4
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 7, 7
- ↑ Диодор Сицилийский. Историческая библиотека ИВ 66, 5-6