Ziyosfera

Maria Adeodata Pisani

Мариа Адеодата Писани (1806-йил 29-декабр – 1855-йил 25-феврал) – Малталик католик роҳибаси, бенедиктиан тариқати тарғиботчиси.

Мариа Адеодата Писани

Мариа Писанининг портрети
Таваллуди
Мариа Тереса Писани

29-декабр 1806-йил
Неапол, Неапол Қироллиги (замонавий Италия)
Вафоти 25-феврал 1855-йил(1855-02-25)
(48 ёшда)
Мдина, Малта
Касби руҳоний

Папа Жоҳн Паул ИИ 2001-йил 9-майда Мариа Писанини улуғлаб илоҳийлаштирган. Бир қатор епископлар, у дуч келган жиддий қийинчиликларни таъкидлаб, Мариа Писанининг ота-онаси у билан бирга яшамаганлиги сабабли болалалиги ўта оғир ўтганлиги ҳақидаги пасторал мактубни нашр этишган. У ўз бойлигидан воз кечган ва монастир роҳибаси сифатида ҳаёт кечирган.

Ҳаёти

Мариа Писани барон Бенедетто Писани Момпалао Cузкери ва Винcенза Cарранонинг ягона қизи, у 1806-йил 29-декабрда Италиянинг Неапол шаҳрида туғилган ва Мариа Тереса Писани исмини олган, ҳамда ўша куни Пиззофалкондаги Авлиё Марк черковида чўқинтирилган. Унинг отаси Малтадаги энг қадимги ва энг бой баронлардан бири бўлган Фригенуин барони унвонига эга эди, онаси эса италиялик бўлган[1].

Мариа Писанининг отаси ичкиликка ружу қўйган ва бу тез орада оилавий муаммоларни келтириб чиқарган. Шу сабабли Мариа Писани ҳали кичкиналигида онаси уйини тарк этмоқчи бўлган. Болани парвариш қилишни шу ерда яшовчи қайнонаси Элизабет Мамо Момпалаога топшириб, ўзи Неаполга жўнаб кетган. Момпалао муносиб тарбиячи эди, лекин набираси эндигина ўн ёшга тўлганида вафот этади. Бувисининг ўлимидан сўнг, Мариа Писанини Неаполдаги машҳур Иституто ди Мадама Прота интернатига юборишади, у ерда маҳаллий аристократ вакилларининг қизлари таълим олар эди[1].

1821-йилда унинг отаси Неаполдаги қўзғолонда қатнашади ва ўлимга ҳукм қилинади. У Британия фуқароси бўлгани сабабли, унинг жазоси енгиллатилади, ҳамда Неапол қироли Фердинанд ИИ уни Неаполдан ҳайдаб, Ўрта Ер денгизидаги Малта оролига сургун қилишга буюради. 1825-йилда Мариа Писани ва унинг онаси Малтага келиб, Рабат шаҳрига жойлашадилар[2].

Малтада Мариа Писани роҳиба бўлишга қарор қилади, онаси эса уни турмушга чиқишга ундайди[2]. Соғлиғи билан алоқадор муаммолардан азоб чекаётганидан ташқари, Мариа Писанининг елкаси деформацияланган бўлиб, бунга Неаполда бувиси билан бирга яшаганида уни калтаклаган хизматкорнинг қўлидан олган жароҳатлари сабаб бўлган. Онаси унга муносиб эр топишга ҳаракат қилган бўлса-да, Мариа Писани тинч ҳаёт кечиришни, черковга боришни ва камбағалларга ёрдам беришни афзал кўриб, бундай таклифларни доимо рад этиб келган. Уни таниган одамлар Марианинг художўй хулқ-атвори ҳақида гапира бошлашган.

21 ёшга тўлгач, у Санкт-Петер монастиридаги Бенедиктианлар жамоасига қўшилади ва Мариа Адеодата („Худо томонидан берилган“) исмини олади[2]. Икки йилдан кейин, у ўзининг янги руҳонийлик касбини тантанали равишда эгаллайди. Манастирда Мариа Писани тикувчи, назоратчи, ҳаммол ва янги бошловчиларга ўқитувчилик вазифасини бажарган[3]. Мариа Писанининг хайр-эҳсони бошқа роҳибаларга ва монастирдан ташқаридаги кўплаб одамларга фойда келтирган[4].

Мариа Писани турли хил асарлар ёзган, улардан энг машҳури Исо ва Марямни севадиган қалбнинг сирли боғи асари бўлиб, бу китоб унинг 1835–1843-йиллардаги шахсий фикрлари тўпламидир[4]. Ушбу асар „руҳоний ёзувчисининг микро дурдона асари“ деб таърифланган[5].

Мариа Писани 1851-йилдан 1853-йилгача аббесс (бош роҳиба) лавозимида фаолият олиб борган, аммо юраги билан боғлиқ муаммолар туфайли ўз вазифасини тарк этишга мажбур бўлган. У 1855-йил 25-февралда, 48 ёшида вафот этган ва 26-феврал куни Мдинадаги Бенедикт монастирининг қасрига дафн қилинган[6].

Мариа Писани ўзининг камсуқумлиги, камбағалларга бўлган муҳаббати, ўзини қурбон қилиши ва диний экстазлари билан эсда қолган[6].

Илоҳийлаштирилиши

Мариа Писанининг даъвоси 1898-йил 29-апрелда расман очилиб, унга Худонинг хизматкори (Сервент оф Год) унвони берилган[7]. Рим папаси Жоҳн Паул ИИ 2001-йил 9-майда Малтанинг Флориана шаҳрида[6][8] унга илоҳий унвон берилганини эълон қилган, уни илоҳийлаштириш учун зарур бўлган мўжиза сифатида 1897-йил 24-ноябрда Субиаcодаги авлиё Жоҳн баптист чўқинтириш монастирининг бош роҳибаси Гиусеппина Дамиани билан содир бўлган воқеа келтирилган[9]. Мариа Писанининг аралашуви ҳақидаги илтимосига биноан, роҳиба тўсатдан ошқозон шишидан тузалиб кетган. Илоҳийлаштирилганидан сўнг, Муборак Мариа Писанининг улкан портрети – Родос архиепископи ва Малта епископи Пиэтро Паcе томонидан буюртма қилинган мойли суратининг асл нусхаси 1898-йилда кенг оммага намойиш қилинади. Шунингдек, Понтифф Мариа Писанининг вафот этган куни, 25-феврални хотиралаш куни сифатида нишонланишни эълон қилган[8].

Бугунги кунда Мдинадаги Авлиё Пётр монастирининг орқа қисмидаги бино музей сифатида очилган. Монастирдаги Муборак Адеодата Писанининг хоналарига ҳам кириш имконияти мавжуд.

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 „ЭWТН - Фооцтепс оф Ст. Паул - ЭWТН Неwс“. www.эwтн.cом. Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Лтд, Аллиэд Неwспаперс. „Блессед Адеодата Писани“ (эн-ГБ). Тимес оф Малта. Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  3. ↑ „Бł. Мариа Адеодата Писани - Л'Оссерваторе Романо - Портал ОПОКА“ (пл) (2001-йил 30-октябр). Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  4. ↑ 4,0 4,1 „БЛЕССЕД МАРИА АДЕОДАТА ПИСАНИ“. CБCП Неwс. 2014-йил 10-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  5. ↑ Серраcино Инглотт, Петер. Адеодата Писани: А Мйстиcал Нун ин Мдина, эд. бй Петра Cаруана Дингли. Мдина: Ст Петер'с Монастерй, 2018. ИСБН 978-99957-1-344-7. 
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 „БЛЕССЕД МАРИА АДЕОДАТА ПИСАНИ :: Cатҳолиc Неwс Агенcй (CНА)“ (эн). Cатҳолиc Неwс Агенcй. 2017-йил 25-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  7. ↑ Индех аc статус cаусарум беатифиcатионис серворум деи эт cанонизатионис беаторум (Латин). Тйпис полйглоттис ватиcанис, Жануарй 1953 — 144-бет. 
  8. ↑ 8,0 8,1 „Малта cелебратес феаст оф Сан Ġорġ Преcа, а дай чосен бй тҳе Попе 15 еарс аго - ТВМ Неwс“ (эн-УС). ТВМ Энглиш. Қаралди: 2018-йил 18-июн.
  9. ↑ „Мариа Адеодата Писани (1806-1855)“. www.ватиcан.ва. Қаралди: 2018-йил 18-июн. 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/19914441" dan olindi