Matvey Kayukov
Матвей Максимович Каюков (1892-йил, Самарқанд, Самарқанд вилояти, Россия империяси – 1941-йил, СССР) – совет ҳарбий бошлиғи, ГАУ РККА моддий қисми бошлиғи, техник қўшинлар генерал-маёри[1].
| Матвей Каюков | |
|---|---|
| Таваллуди |
1892-йил Самарқанд СССР |
| Вафоти |
28-октябр 1941-йил Куйбишев |
| Фуқаролиги |
 СССР |
| Қўшин турлари | Артиллерия |
| Хизматдаги йиллари | 1920–1941 |
| Унвони |
Генерал-маёр  |
| Жанг/уруш | Улуғ Ватан уруши |
| Мукофотлари |
   |
Ҳаёти
Матвей Каюков 1892-йилда Туркманистон ССР, ҳозирги Ўзбекистоннинг Самарқанд шаҳрида ўрта деҳқон оиласида туғилган. 1918-йилдан (1920) Бутуниттифоқ коммунистик (болшевиклар) аъзоси. Олий ҳарбий маълумотга эга.
1918-йил апрелдан Қизил Армия сафида кўнгилли бўлиб хизмат қилган. Фуқаролар уруши қатнашчиси. Ғарбий, Жанубий, Шарқий ва Туркистон фронтларида жанг қилган. 1918-йилда – Ғарбий фронтнинг алоҳида муҳандислик отрядининг Қизил Армия аскари бўлган. 1919-йилда – Шарқий фронтнинг жанубий кучлари гуруҳи сиёсий бўлимининг информатори, Туркистон фронти муҳандислар бошлиғи бўлимининг сиёсий инструктор-кутубхоначиси, 1920-йилда – Самарқанд ҳарбий муҳандислик дистансияси ҳарбий комиссари, Самарқанд-Бухоро қўшинлари гуруҳи таъминот бўлими ҳарбий комиссари, 1920-йил ноябрдан – Туркистон давлат университетининг ҳарбий факултети талабаси бўлган.
Фуқаролар урушидан кейин Қизил Армия артиллерия бошқармасида мас’ул лавозимларда ишлаган. 1922-йил августдан Артиллерия академиясида, 1925-йил сентябрдан Қизил Армия Ҳарбий-техника академиясида талаба бўлди. 1928-йил апрелдан – кичик артиллерия қабул қилувчиси. 1929–1931-йилларда – 2-бўлим бошлиғининг ёрдамчиси, артиллерия қабул қилиш бошлиғининг ёрдамчиси, ишлаб чиқариш-техник бўлим бошлиғининг ёрдамчиси, Қизил Армия артиллерия бошқармаси катта инспектори. 1932-йил январдан – Қизил Армия Қурол-яроғи бошлиғи техник штабининг моддий қисми бюроси бошлиғи)[2][3]. 1-даражали муҳандис (1935), бригада муҳандиси (1936), участка муҳандиси (1936). 1937-йилдан – артиллерия материаллари бўлими бошлиғи, кейинчалик Қизил Армия Бош артиллерия бошқармаси (ГАУ) бошлиғининг ўринбосари[4]. 1938–1941-йилларда – ГАУ дирексиясининг 2-мобилизация ва техник инспекцияси бюроси бошлиғи, ГАУ бошлиғи ҳузуридаги топшириқлар учун техник қўшинлар генерал-маёри, СССР Мудофаа халқ комиссарининг ўринбосари генерал-адютанти лавозимларида фаолият юритган.
Ҳибсга олиниши ва вафоти
Каюков 1941-йил 29-июн куни ҳибсга олинган. Ўша йилнинг 28-октябрда Куйбишев шаҳри яқинидаги Барбиш қишлоғида, Л. П. Бериянинг 1941-йил 18-октябрдаги 2756/Б буйруғи асосида 19 киши, жумладан, генераллар Локтионов, Стерн, Арженухин, Проскуров, Рйчагов, Смушкевич, Володин, Савченко ва бошқалар билан биргаликда генерал судсиз отиб ўлдирилган[5][6].
Манбалар
- ↑ [Постановлениэ СНК СССР № 01378/п от 24.10.1937]
- ↑ [Постановлениэ СНК СССР № 01378/п от 24.10.1937]
- ↑ [Постановлениэ СНК СССР № 01512/п от 16.08.1938]
- ↑ [Постановлениэ СНК СССР № 945 от 04.06.1940]
- ↑ А. А. Печенкин. Воздушний ас, началник воэнной разведки, „заговорщик“ И. И. Проскуров. – ВИЖ Н1 (525) 2004
- ↑ wапкин. „Особый состав: расстрел элиты авиации?! (ч.1)“. Записки по случаю (Сапиэнти сат). 2017-йил 1-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 3-июн.