Мавкаб (араб.) — ўрта асрларда мусулмон Шарқи мамлакатларида ҳукмдорларни сафар, ҳарбий юриш чоғида кузатиб борувчи махсус суворий қисм. Одатда, М.да садоқатли амирлар, дин арбоблари, хос хизматкорлар ва муншийлар бўлган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил