Mercedes Knight
Мерcедес-Книгҳт 1910-йилдан 1924-йилгача немис Даимлер-Моторен-Геселлсчафт немис автомобил ишлаб чиқарувчиси томонидан[1]. Биринчи жаҳон урушидан олдин компания томонидан ишлаб чиқарилган Мерcедес маркали енгил автомобиллар қаторида Книгҳт моделлари алоҳида серия сифатида ажралиб турарди. Ушбу автомобилларда қувват блоклари сифатида америкалик конструктор Чарлз Найт (1868-1940)[2] ихтиросига бориб тақалади[3].
| Мерcедес Книгҳт | |
|---|---|
| Асосий маълумотлар | |
| Ишлаб чиқарувчи | Даимлер-Моторен-Геселлсчафт |
| Юқори тезлиги | 70 дан 85 км/соатгача |
| Ўлчамлари | |
| Бак ҳажми | 4 литрли, |
| Ўриндиқлар сони | 4 |
| Бошқа маълумотлар | |
| Дизайнери | Чарлз Найт |
Тарихи
1900-йилларнинг бошларида америкалик муҳандис Чарлз Найт ва Килборн исмли тадбиркор ўзларининг биринчи клапансиз ички ёнув двигателини ишлаб чиқдилар, бу двигател ҳар бир силиндрда иккита қуйма темир лайнердан фойдаланган. 1903-йилда Иллинойс штатидаги Оак Паркда экспериментал қувват блоки қурилган. Тадқиқот ва дизайнни такомиллаштириш 1905-йилгача, прототип Огаё штатининг Элйриа шаҳрида қаттиқ синовдан ўтказилган. Ишчи версияси 1906-йилда Чикагодаги автосалонда тақдим этилган[4]. Муҳандис ҳеч қачон ўз ихтиросидан фойдаланишга америкалик автомобил ишлаб чиқарувчисини топа олмаган. Европанинг машҳур автомобил ишлаб чиқарувчилари унинг двигателига қизиқиш билдиришларини ўйлаб, Чарлз Найт чет элга кетган. Ва унинг тахмини тўғри бўлиб чиқган. Энергия блокидан фойдаланиш бўйича шартнома инглиз компанияси Даимлер Мотор Cомпанй, Белгиянинг Минерва ва Франсиянинг Панҳард &амп; Левассор компаниялари томонидан имзоланган. Германияда Готтлиб Даимлернинг Даимлер-Моторен-Геселлсчафт компанияси[4][5] янгиликка қизиқиб қолган. 1907-йилда Вилгелм Майбах ўрнига бош муҳандис лавозимини эгаллаган Пол Даймлер 1909-йил апрел ойида олтита ғалтакнинг клапанли двигателларини синовдан ўтказишга муваффақ бўлган. 1910-йил март ойида ДМГ Книгҳт[6] двигателларини[7] ишлаб чиқариш учун 10 йиллик лицензия олган. 1910-йил декабр ойида Париж автосалонида махсус двигателли Мерcедес-Книгҳт 16/40 ПС енгил автомобилининг биринчи модели тақдим этилган.1911-йилда 4 литрли, тўрт силиндрли двигателли моделни ишлаб чиқариш бошланган. Янги транспорт воситаларининг маълум бир муваффақиятидан сўнг, 1913-йилда „10/30 ПС“ ва „25/65 ПС“ 4 силиндрли қувват блоклари бўлган яна иккита модел ишлаб чиқарила бошлаган[2]. Ўша пайтда Книгҳт двигател дизайнининг афзалликлари ва камчиликлари ҳали ҳам муҳокама қилинмоқда ва автоуловчилар ва профессионал муҳандислар ўртасида баҳс-мунозараларга сабаб бўлган. Қувват блокларининг шубҳасиз афзалликлари янги тизимнинг силлиқ ишлаши ва шовқин изоляцияси бўлган[6][8]. Книгҳт моторлари бир хил ўлчамдаги анъанавий моторларга қараганда 500 дан 1500 айланиш оралиғида яхшироқ ишлаган. Споол валфли моторлар дизайн ва ишлаб чиқариш технологияси[6] нуқтаи назаридан кўп вақт ва ресурсларни талаб қилган. Кўпинча ўша пайтдаги мойлаш материаллари билан кафолатланмаган. Двигател дақиқада 1600 дан юқори тезликда ишлаган[2]. 1750 рпм тезликда амалга оширилиши мумкин бўлган максимал автомобил тезлиги диапазони тахминан 80 км /соат билан чекланган, бу ҳеч бўлмаганда узоқ муддатда Рицар двигателининг ривожланиш потенциали ва амалий фойдаланиш чекланганлигини англатади[2]. 1913-йил ўрталарида 16/40 ПС модели бошқа ДМГ маҳсулотлари сингари ўзгартирилди ва янги ном олган 16/45 ПС. 1924-йилнинг баҳорида, ҳақиқий двигател кучига модел яна номини ўзгартирган. Бу сафар „16/50 ПС“ деб номланган. 1924-йилнинг ёзидан бошлаб енгил автомобилларнинг ушбу версияси тўрт ғилдиракда барабанли тормозлар билан жиҳозланган[2]. Модел муваффақиятидан сўнг, Кайзер Вилгелм ИИ га иккита махсус Мерcедес-Книгҳт автомобиллари етказиб берилган[9][10].1913-йилдан 1918-йилгача 10/30 от кучига эга ва 1920-йилдан 1921-йилгача 16/45 от кучига эга двигателлар асосида компания тез ёрдам машиналарини (Даимлер Кранкенwаген)[10][11][12] ишлаб чиқарган, улар асосан Буюк Британия бозорида сотилган. Автомобиллар сони(5000 донадан ортиқ)[6][13] 1915-йилгача ишлаб чиқарилган, шундан кейин компания 1924-йилгача фақат 4 литрли версияни ишлаб чиқарган[2].
Тавсифи

Моделнинг қувват блоки Книгҳт томонидан ишлаб чиқилга. Иш ҳажми 2610 дан 6330 см 3[14][15] гача бўлган, у автомобилнинг олд қисмига узунламасıна ўрнатилган. Қувват блокларининг кучи модификацияга қараб 30 дан 65 от кучигача ўзгариб турарди, бунинг натижасида автомобил максимал тезликка 70 дан 85 км/соатгача етиши мумкин эди[16]. 70 дан 100 литргача бўлган ёнилғи баки корпуснинг орқа қисмида жойлашган.
Шасси

Автомобил шассиси У-профилли пўлатдан ясалган рамкадан иборат. Автомобил ўнг қўл рулидаги механизми ёрдамида бошқарилган. Двигател қуввати орқа ғилдиракларга чарм дебрияжли 4 поғонали механик узатмалар қутиси орқали узатилган[17]. Модел ҳайдовчи милида ишлайдиган механик турдаги оёқ тормози билан жиҳозланган. Тўхташ тормози ҳам механик бўлиб, тутқич механизми [17] орқали орқа ғилдиракларни тўсиб қўяди. 1924-йилда оёқ тормози ўзгартирилган[18]. Автомобилга ёғоч спикерли ғилдираклар ва пўлатдан олинадиган жантлар ўрнатилган. Шиналар модификацияга қараб фарқ қилинган: жумладан; „25/65 ПС“ модели олд томонида 915 × 105 мм ва орқада 935 × 135 мм, „10/30 ПС“ 820 ўлчамдаги қаттиқ каучук шиналар билан жиҳозланган[18].
Моторспортда иштирок этиш

Машина камдан-кам югурган, аммо у диққатни жалб қилишга муваффақ бўлган. Ундан „Мерседес“нинг белгиялик агенти ва „Қизил иблис“ лақабли Камил Генасининг ҳимоячиси Теодор Пилетт сайлов кампаниясидан муваффақиятли фойдаланилган. Пилетте 1910-йилги Цар Николай ИИ саёҳатида ва 1912-йилги курорт ҳафталигида биринчи ўринни эгаллаган[9]. Мерcедес-Книгҳт 1913-йилги Индианаполис 500 билан машҳур бўлган. Ўзининг 16/45 от кучига эга моделида энг кичик сиғимли двигателга эга бўлишига қарамай, Пилетт ҳайратланарли даражада паст газ сарфи билан бешинчи ўринни эгаллаган[7][19][20]. Биринчи марта Рицар двигателли автомобил Америка пойгасида иштирок этган ва 500 миля масофани босиб ўтишга муваффақ бўлган. Белгиялик пойгачи Леон Элскамп, Мерcедес-Книгҳтнинг 45 от кучига эга версиясини бошқариб, 1913-йилда Белгия автомобил клуби Гран-присида ўртача 100 км/соат тезликда 381,6 км (237 миля) масофани босиб ўтган[10][21]. 1913-йил август ойида Ле-Манда бўлиб ўтган Франсия Гран-присида Леон 5 соат 18 дақиқа 45 сония натижа билан еттинчи ўринни эгаллаган[22] .
Манбалар
- ↑ Франк Барретт. Иллустратед Мерcедес-Бенз буер'с гуиде, 2-е изд., Моторбоокс Интернатионал, 1994 — 20-бет. ИСБН 0879389028.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 „Мерcедес-Книгҳт 10/30 ҳп - 25/65 ҳп, 1910 - 1924“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 21-март.
- ↑ Мичаэл Фростиcк. Тҳе мигҳтй Мерcедес. Далтон Wацон Лтд., 1971 — 182-бет.
- ↑ 4,0 4,1 Леонид Попов. „Что такое двигатель Найта?“. Драйв.ру. ООО «Драйв» (12 ноября 2012). 2017-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 21-март.
- ↑ Жан П. Норбе. Тҳе 100 греатест Америcан cарс. ТАБ Боокс, 1891 — 118—120-бет. ИСБН 0830696237.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Роберт Аcкерсон. Тwо Суммерс: Тҳе Мерcедес-Бенз W196Р Раcинг Cар. Велоcе Публишинг Лтд, 2015 — 132-бет. ИСБН 1845847512.
- ↑ 7,0 7,1 Манба хатоси: Инвалид
<реф>таг; но техт wас провидед фор рефс намедЛаЧанcе - ↑ Лоуис Wиллиам Стеинwедел. Тҳе Мерcедес-Бенз Сторй. Ранд МcНаллй, 1979 — 76-бет.
- ↑ 9,0 9,1 Беверлй Раэ Кимес. Тҳе Стар анд тҳе Лаурел: Тҳе Cентенниал Ҳисторй оф Даимлер, Мерcедес, анд Бенз, 1886-1986. Мерcедес-Бенз оф Нортҳ Америcа Инcорпоратед, 1986. ИСБН 0936573015.
- ↑ 10,0 10,1 10,2 Эрик Жоҳнсон. Мерcедес: Нотҳинг Бут тҳе Бест. Боок Салес, 1998 — 25-бет. ИСБН 9780785809371.
- ↑ „Даимлер амбуланcе Тйпе УК wитҳ 10/30 ҳп Книгҳт энгине“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 21-март.
- ↑ „Даимлер амбуланcе Тйпе УК wитҳ 16/45 ҳп Книгҳт энгине“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 21-март.
- ↑ „16/45 ҳп Мерcедес-Книгҳт тоурер“ (эн). Мерcедес-Бенз. 2017-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 21-март.
- ↑ Петер Счнеидер. Деуцче Аутос им Билд: диэ Меиленстеине вон 1886 бис ҳеуте, 2-е изд., Моторбуч-Верлаг, 2002 — 24—25-бет. ИСБН 3613022338.
- ↑ Самоҳýл Ладислав, Ваcек Зденěк. Феномéн Мерcедес-Бенз & Čэчй, Морава а Слезско. Града Публишинг а.с., 2015 — 209-бет. ИСБН 8027109841.
- ↑ Виcтор Боэсен, Wендй Град. Тҳе Мерcедес-Бенз боок. Доубледай, 1981 — 180-бет. ИСБН 0385125542.
- ↑ 17,0 17,1 „Мерcедес-Книгҳт 10/30 ҳп - Чассис анд Дриветраин“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 22-март.
- ↑ 18,0 18,1 „Мерcедес-Книгҳт 16/40 ҳп, 16/45 ҳп, 16/50 ҳп - Чассис анд Дриветраин“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 22-март.
- ↑ Флойд Cлймер. Индианаполис 500-миле Раcе Ҳисторй, 1946.
- ↑ Пат Кеннедй. Индй 500 Реcапс - тҳе Шорт Чуте Эдитион. АутҳорҲоусе, 2015. ИСБН 1496972422.
- ↑ „Гранд Прих оф тҳе Белгиан Аутомобиле Cлуб (381.6 км)“ (эн). Публичный электронный архив Мерcедес-Бенз. 2017-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 22-март.
- ↑ „1913 Уноффиcиал Френч Гранд Прих“ (эн). Мотор Спорт Магазине. 2017-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 22-март.