Meret
Мерет (Мерт, Мерит; Миср. Мр.т „севимли“) – қадимги Миср мифологиясида рақс, мусиқа ва қўшиқ билан боғлиқ бўлган кичик маъбуда.
Мифология
Мусиқа маъбудаси сифатида Мерет асосан диний мадҳияларга ҳомийлик қилган, Хеб-сед байрамларида қатнашган[1]. Мерет кафтлари билан қарсак чалаётган сифатида тасвирланган. У „хазина маликаси“ эпитетини олди ва бу борада кўпинча олтин белгиси устида турган ёки уни бошига тақиб юрадиган ҳолда тасвирланган: <ҳиэро>С12</ҳиэро>Мерет, шунингдек, Нил худосининг рамзий турмуш ўртоғи Ҳапи бўлган ва баъзан унга ҳамроҳ бўлган[2]. Бундай ҳолда, у Хапининг хусусиятларини ўзига мужассам қилди: унинг бош кийими Юқори Миср рамзи бўлган кўк лотус ёки Қуйи Мисрнинг рамзи бўлган папирус билан безатилган эди (Мерет ҳам икки хил шаклда тасвирланган бўлиши мумкин, чунки унинг иккита тимсолга (Юқори ва Қуйи Мисрга) мос келади.). Хапи Нилнинг мўл-кўллик худоси бўлганлиги сабабли, Мерет ўзи олиб келган неъматларнинг рамзий олувчиси сифатида ҳаракат қилган ва қурбонликлар учун идиш билан тасвирланган[3].
Юқори табақа вакиллари орасида, жойига қараб, Хапининг хотини одатда Юқори ёки Қуйи Мисрнинг ҳомий маъбудаси ҳисобланган – мос равишда Нехбет ёки Важит, пастки табақа вакиллари учун географик ва сиёсий жиҳатлар муҳим эмас эди, шунинг учун, шунинг учун улар маъбуда Меретни афзал кўришган. Сув тошқини Нилдан совғаларни қабул қилувчи худо сифатида ҳаракат қилган Мерет, шунингдек, ўйин-кулги – қўшиқ ва рақс билан чамбарчас боғлиқ эди.
Дарвозалар китоби каби кейинги матнларга кўра, Мерет туннинг саккизинчи соати маъбудаси эди.
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ „www.решафим.орг“. 2017-йил 6-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 26-май.
- ↑ В. Д. Гладкий „Мерт“, . Древний мир. Энциклопедический словарь в 2-х томах. — М.: Центрполиграф, 1998.
- ↑ Луркер, Манфред. Диcтионарй оф Годс анд Годдессес, Девилс анд Демонс, п. 231. Роутледге, 1987. ИСБН 0-7102-0877-4.
Ҳаволалар
- Мерет (инглиз)
- Мерет, шунингдек Мерт, Мерит