Мешчанлар (полякча бирликда — миэсзcзанин) — Россия империясида (1775—1917-йилларда) турли тоифадаги шаҳар аҳолиси (ҳунармандлар, майда савдогарлар ва уй эгалари)дан иборат табақа. Яшаш жойлари бўйича жамоаларга бирлашган, ўз-ўзини идора қилиш юзасидан айрим ҳуқуқларга эга бўлишган. 1863-йилгача қонунга кўра, тан жазосига ҳукм этилиши мумкин бўлган. Кучма маънода — маънавий қашшоқ, савияси паст кишилар.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил