Messier 38
М 38 тарқоқ тўдаси (шунингдек, Мессие Обекти 38 ёки НГC 1912 номи билан ҳам танилган) Аравакаш юлдуз туркумидаги тарқоқ тўдадир.
Кашфиёт тарихи
Тўда 1654-йилгача Жованни Баттиста Годиэрна томонидан кашф этилган. Бундан қатъий назар, у 1749-йилда Ле Гентил томонидан топилган.
Қизиқарли хусусиятлари
М38 Ердан 4200 ёруғлик йили узоқликда жойлашган.
Кузатишлар
М38 учта машҳур Аравакаш тарқоқ тўдаларининг энг хирасидир. Уни, бутун юлдуз туркуми сингари, куздан баҳоргача кузатиш мумкин. Дурбин ёрдамида уни Аравакашнинг θ-ı кесмасининг ўртасидан топиш қийин эмас. Ўртача (100-127 мм) оптикли телескопда тўда қуш изига ўхшаш шаклда тўпланган бир неча ўнлаб оқ ва сарғиш юлдузларга бўлинади, романтик инсонлар бу тўдани „Динозаврнинг изи“ деб атайди.
М 38 дан жанубда (тахминан ярим даража) бироз ихчамроқ ва хира НГC 1907 юлдуз тўдасини топиш мумкин.
Мессие каталогидаги осмон қўшнилари
- М 36 — (жанубий-шарққа бир-икки даража) ёрқинроқ, аммо юлдузларга бой бўлмаган тўда;
- М 37 — (янада жануби-шарқда) Аравакашнинг учинчи ёрқин тўдаси;
- М 45 — „Плеядалар“ (жануби-ғарбда, Савр юлдуз туркумида);
- М 1 — (жанубда, Савр юлдуз туркумида) машҳур „Қисқичбақасимон“ туманлик;
- М 35 — (жануби-шарқда, Эгизаклар туркумида) ёрқин тарқоқ тўда.