Метонимия – икки тушунча ўртасидаги яқинликка асосланган ўхшашсиз кўчим. Метонимияда бирор нарса ёки воқеа-ҳодисанинг номи бошқасига кўчирилади, бироқ бу номлаш нарсалар ўртасидаги ўхшашликка эмас, балки улар ўртасидаги яқинликка, алоқадорликка асосланади.

Масалан: Бармоғимни кесиб олдим

Турлари

Бу кўчим бир қанча кўринишларга эга:

1. Киши ёки нарсага хос хусусият ўша киши ёки нарсанинг номига ўтказилади:

Аҳён-аҳён газетларда кўринасан, 
Ўқигунча ёпишаман жуда жазман.
(Ғафур Ғулом)

2. Муаллифнинг номи унинг асари ўрнида қўлланади:

Фузулийни олдим қўлимга, 
Мажнун бўлиб йиғлаб қичқирди…
(Ҳамид Олимжон)

3. Бирор нарсанинг ҳаракати ёки унинг натижаси шу ҳаракатни бажарувчи қуролнинг номига кўчирилади: Унинг пероси қасос ўти билан ёнади.

4. Бирор нарсани у ясалган материал билан алмаштириб аталади:

Пўлат қуш ҳам қоматин ростлаб, 
Булутларни этар тумтарақ.
(Ҳамид Олимжон)

5. Маълум жойдаги кишилар маъноси шу жойга кўчирилади: Мажлисга бутун қишлоқ келди. (Абдулла Қаҳҳор)