МИР (араб. амир). — амирншнт қисқартирилган шакли. Ўр та Осиёда мураккаб таркибли сўз бўлакларида "мутасадди" маъносида келади (мас, миршикор — ов амири, мироб — сув амири, миршаб — тун амири). Киши исмларида М. (Мирали, Мирмуҳаммад ва бошқалар) "хукмдор"ни англатади.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил