Mir Hoj
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Бу мақолага бошқа бирорта саҳифадан
ишорат йўқ. (август 2024) |
Мир Ҳож (15–16-аср) – форс-тожик тилида ижод қилган шоир[1]. Номи “Мажолис ун-нафоис”нинг учинчи мажлисида тилга олинади. Алишер Навоий унинг замона улуғларидан бўлса-да, илм олишни тарк этмагани, яхши шеърий табъи борлиги ҳақида маълумот беради. Мир Ҳож кўпроқ қасида жанрида шуҳрат қозонган, баъзан ғазал ҳам ёзиб турган. “Мажолис ун-нафоис”да унинг қуйидаги байти келтирилган:
Агар дар гўшаи ғам дур аз он сиймин бадан мирам, Халал дар кори ишқ ояд, ҳамон рўзе, ки ман мирам[2].
(Мазмуни: Агар ғам бурчагида ул кумуш тандан узоқликда ўлиб қолгудек бўлсам, ўлган кунимнинг ўзидаёқ ишқ ишига халал етади).
Манбалар
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |