Михаил Михайлович Плешков (13-ноябр 1856-йил, Николаэвская қишлоғида туғилган, 1927-йил 21-май Ҳарбинда вафот этган) — Россия императорлик армияси қўмондони, отлиқ қўшинлар генерали, Биринчи жаҳон уруши қаҳрамони, оқ ҳаракати тарафида фуқаролар уруши қатнашчиси.

Плешков Михаил Михайлович
Михаил Михайлович Плешков
Шахсий маълумотлари
Таваллуди  Россия

Биографияси

Таълим

Сибир казаклари армиясининг Николаэвская қишлоғида туғилган, Могилев вилоятининг зодагонларидан ҳисобланади.

Воронеж ҳарбий гимназиясини (1874), 1-Павловск мактабини, Николаэв отлиқ мактабини (1876) ва Николаэв ҳарбий академиясини (1884) йилларда тугатган.

Хизмат

1894-йил 6-мартда Плешков 1-Дон казак дивизиясининг штаб бошлиғи, 1898-йил 3-мартда 29-Одесса Драгун полкининг командири, 1902-йил 25-январда 2-отлиқ дивизиясининг 2- бригадаси командири этиб тайинланган. 1907- йил 15-июн 7-отлиқ дивизион қўмондони этиб тайинланди. 1912- йил 11-майда у 1-Сибир армияси корпусининг бошлиғи бўлди, у деярли бутун Биринчи жаҳон урушини босиб ўтди, Плешков ўзини яхши қўмондон сифатида кўрсата олди. Уруш бошида артиллериясиз жангга киритилган бўлсада унинг 1-Сибир дивизияси Пиасечнада рус қўшинларини қутқара олди. 1914-йилда Рига яқинидаги жанглар учун у Георгий қуроли билан тақдирланган. Кейин у Лодз ва Прасниш яқинида жанг қилди. Унинг қўшинининг асоси 1 ва 2-Сибир милтиқ дивизиялари эди. 1915-йил июл ойида Нареw жангида 2 ва 11-Сибир милтиқ дивизиялари немис 12-армиясининг ҳужумига дош бера олди. 1916-йил март ойида у Нароч ҳужум операцияси пайтида 2-чи армиянинг шимолий гуруҳини бошқарди, жанг эса муваффақияциз якунланди. Кейинчалик Припят вилоятида жанг қилди. 1917-йил ўрталарида Плешков аскарлари томонидан қўшин командири лавозимидан четлаштирилди ва 3-июлда касаллик туфайли, Минск ҳарбий округи штаб-квартирасида захира сафига қўшилди.

Россия қўшинлари бошлиғи (1918) ва Узоқ Шарқдаги CЕРнинг ўнг йўлида Бош қўмондон (24.12.1918) сифатида фаолият олиб борди. 1918-йил 23-24-августда Плешков Владивостокда оқ гвардиячиларнинг қуролли тўнтаришга уринишини бошқарган. Фуқаролар урушининг Шарқий фронтидаги жангларда қатнашган. 1919-йилдан бери у Россия ногиронларига ёрдам кўрсатиш қўмитасининг раиси ҳисобланган.

Эмиграция

Плешков Харбинга ҳижрат қилади ва у ерда CЕР бошқарувида ишлайди. У Россиянинг Узоқ Шарқ эмиграциясининг ҳаётида фаол иштирок этади: Узоқ Шарқдаги гвардия офицерлари жамиятининг аъзоси (1922) ва 1919-йилдан 1925-йилгача Узоқ Шарқ ногиронларга ёрдам бериш жамиятининг раиси бўлди[1]. 1923-йилда маршал Чжан Зуолин Хитой армиясида хизмат қилиш учун оқ танли офицерлар отрядини тузишга ҳаракат қилди. Генерал чақириғига дастлаб 300 га яқин одам жавоб берди. Ушбу тузилма 1924-йилда алоҳида рус (Нечаэв) бригадасининг Чжан Зонгчанг назорати остида жойлаштирилиши учун асос бўлиб хизмат қилди[2].

У норасмий равишда Харбиндаги рус ҳарбий муҳожирлиги бошлиғи ва Буюк Герцог Николай Николаэвичнинг Манчуриядаги вакили ҳисобланган, аммо собиқ офицерларнинг бир қатор уюшмалари унинг раҳбариятини тан олишмади[3].

У 1927-йил 21-майда Ҳарбин шаҳрида юрак хасталиги ва сил касаллигидан вафот этди ва Янги (Ассумптион) қабристонига дафн қилинди.

Оила

  • Ўғли — Михаил Плешков, полковник.
  • Қизи — Мария (Гёбелга уйланган).
  • Қизи — Алевтина (уйланган Седмиградская).

Мукофотлар

Россия орденлари:

Хорижий орденлар:

  • Люксембург эман гулчамбари қўмондон хочи (1901)

Эслатмалар

  1. ↑ Смирнов С. В. Объэдинения российских воэнних инвалидов в Китаэ (1920—1940 гг.) // Военно-исторический журнал. — 2017. — № 1. — С.84—85.
  2. ↑ Балмасов С. С. Белоэмигранти на воэнной службе в Китаэ. Москва, Центрполиграф, 2007.
  3. ↑ Смирнов С. В. Раскол в среде русских офицеров Генералного штаба в Манчжурии во второй половине 1920-х годов. // Военно-исторический журнал. — 2019. — № 1. — С.72—76.

Манбалар

  • Россия давлат ҳарбий-тарихий архиви. Ф.407, оп.1, д.17, л.84.
  • Россия давлат тарихи архиви. Ф.496, оп.1, 874-файл.
  • Волков Э.В., Эгоров Н.Д., Купцов И.В. Фуқаролар уруши Шарқий фронтининг оқ генераллари: Биографик маълумотнома. Эд. Россия йўли, 2003-йил.
  • Залесский К. А. Биринчи жаҳон урушида ким ким бўлган. — М., 2003. — С.481-482.
  • Санкт-Александр Невский император ордени рицарлари (1725-1917). Уч жилдли биобиблиографик луғат. Т.3. — М., 2009. — Б. 824.

Ҳаволалар