Miyan Mir
Миян Мир ёки Миан Мир (тахминан 1550-йил – 1635-йил 22-август) – машҳур сўфий мусулмон авлиё. Лоҳурда, ҳозир Дҳарампура деб номланувчи маҳаллада истиқомат қилган.
| |
|---|---|
 Паинтинг оф тҳе Суфи саинт Миан Мир, cоммиссионед бй Дара Шикоҳ, cа.1635 | |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди |
Мир Муҳаммад Муаййинул Ислам 1550-йил Татта, Арғун қироллиги (ҳозирда Синд, Покистон) |
| Вафоти |
1635-йил 22-август (84-85 ёш) |
Миян Мир халифа Умар ибн ал-Хаттобнинг бевосита авлоди бўлиб, тасаввуфнинг Қодирий тариқатига мансуб эди. Бобурийлар императори Шоҳ Жаҳоннинг тўнғич ўғли Дара Шикоҳнинг устози бўлганлиги билан машҳур[1][2][3]. У Қодирий тариқатининг Миян Хел номли ички тариқати асосчиси сифатида танилган. Унинг синглиси Биби Жамол Хотун унинг шогирди бўлиб, ўзи ҳам машур сўфий авлиё эди[1][4][5].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Профиле оф Миан Мир“. Сторй оф Пакистан wебсите (2006-йил 4-январ). 2019-йил 5-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 1-декабр.
- ↑ Ҳаниф, Н. (2000). Биограпҳиcал Энcйcлопаэдиа оф Суфис: Соутҳ Асиа. Саруп & Сонс, Неw Делҳи. ИСБН 8176250872. пп. 205–209.
- ↑ Ларсон, Гералд Ж.. Тҳеорй анд праcтиcе оф ёга: эссайс ин ҳоноур оф Гералд Жамес Ларсон. Леиден Бостон: Брилл Публишерс, 2005 — 307, 315-бет. ИСБН 9789004147577.
- ↑ Ризви, Саийид Атҳар Аббас. А Ҳисторй оф Суфисм ин Индиа. Неw Делҳи: Мунширам Маноҳарлал, 1983 — 481-бет. ИСБН 81-215-0038-9.
- ↑ Эрнст, Cарл W.. Тҳе Шамбҳала Гуиде то Суфисм. Бостон: Шамбҳала, 1997 — 67-бет. ИСБН 9781570621802.
 | Ислом шахсияти ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |