Мўмин (арабча: مُؤْمِن‎‎ — эътиқод қилувчи, динга ишонувчи) — илк ислом даврида Мадина жамоси (қаранг Умма) аъзоси. Шаръий амалларни тўкис бажарувчи шахс эса муслим деб аталган. Мўмин ва муслим луғавий жиҳатдан бир-биридан тафовут қилинган. Кейинчалик улар бир мазмунда тушуниладиган бўлган. Қуръонда мўмин сўзи Аллоҳнинг сифати ва диндор эътиқодининг ички, ахлоқий томонини акс эттирувчи алоҳида тушунча сифатида қўлланган. Мўмин — оддий халқ тилида ювош, мулойим одам деган маънони ҳам билдиради[1].

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Мўмин“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (М-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.

Ҳаволалар