Моногамия (қадимги юнонча: μόνος — моно… ва γάμος — гамос — қўшилиши) (бир никоҳлилик)) — никоҳ ва оиланинг тарихий шакли. Ибтидоий даврда қўш никоҳлик ҳукм сурган бир даврда моногамия пайдо бўлган. Бу ўша давр учун никоҳнинг янги тури ҳисобланган. Моногамия умрнинг охиригача бир индивид билан бир оила бўлиб яшаш демакдир.[1]

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил