МОРАВИА (Моравиа) Алберто (тахаллуси; исми Пинкерле) (1907.28.11, Рим) — италян ёзувчиси ва журналисти.Унинг асарларида ижтимоий жинсий алоқа,инсонлар орасидаги муносабатларнинг узоқлашуви, экзистенсиализм масалалари ёритилган. Моравианинг биринчи "Бепарволар" романиёқ, унга шухрат келтирган, унда италян халқининг (жамиятининг) фашизм диктатураси давридаги руҳияти ва ахлоқий кечинмаларининг ҳароблашуви (реал) аниқ, акс эттирилган. Фашизмга қарши оппозицияда бўлганлиги учун кузатув остида бўлган. У ўзининг урушдан кейинги роман ва асарларида Италиянинг буржуа ҳаётини, унинг ижтимоий қарама-қаршиликларини аниқ кўрсатиб берган. "Римлик қиз" (1947), "Нафрат" (1954), "Чочара" (1957), "Мен ва у" (1971) каби романлар ҳамда "Рим ҳикоялари" (1954), "Янги Рим ҳикоялари" (1959), "Жаннат" (1970) тўпламлари муаллифи.[1]

Алберто Моравиа
Алберто Пинкерле

Моравианинг Паоло Монти томонидан олинган тасвири 1982

Моравиа о'зи бир марта та'кидлаганидек, унинг ҳаётидаги энг муҳим воқеалар сил касаллигига чалиниши ва Италияда содир бўлган фашизмдир. Чунки иккала воқеа ҳам ҳаёти давомида қаттиқ азобланишига сабаб бўлган.

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил