Morayma
Марям бинт Иброҳим ал-’Аттар (арабча: مريم بنت إبراهيم العطّار) (1467 – 1493[1]), Морайма номи билан ҳам танилган (مُرَيْمَةَ, сўзма-сўз таржимаси — „Кичик Марям“) (шунингдек Мораима, Мурайма)[2] Гранада Муҳаммад ХИИнинг рафиқаси сифатида Гранаданинг сўнгги султонаси бўлган[3]. У кўплаб муаллифлар учун илҳом манбаи бўлиб хизмат қилган ва бадиий асарларда тез-тез тасвирланган.
| Морайма | |
|---|---|
| Султона Гранада | |
| Тенуре | 1482 — 1483 |
| Тенуре | 1487 — 1492-йил 2-январ |
| Туғилиши | тах. 1467 |
| Вафоти | 1493 (ёши 25–26) |
| Турмуш ўртоғи |
Гранада Муҳаммад ХИИ (турм. 1482) |
| Фарзандлари |
Ойша Аҳмад Юсуф |
| Уй | Насрийлар (никоҳ орқали) |
| Отаси | Али Атар, М. де Хагра |
Биографияси
У Али Атар, М. де Хагранинг қизи бўлиб, у Насрийларнинг йирик ҳарбий саркардаларидан бири, Лохадаги Гранада ҳокими ва сарой амалдори эди[2].
Морайма гўзал ва диндор сифатида таърифланади. Унинг тўйи 1482-йилда бўлиб ўтган. Орадан кўп ўтмай у ва эри қайнотаси томонидан қамоққа ташланган. Улар 1483-йилда Кастилия қироллиги томонидан озод қилинган, аммо фарзандлари гаров сифатида ушлаб қолинган. Унинг эри Муҳаммад ХИИ (Боабдил номи билан танилган) испанлар билан Гранадани топшириш шартларига келишган ва турли пайтларда отасига қарши испанлар билан иттифоқчи бўлган[1]. 1492-йилда Гранада қулашидан кейингина фарзандларини кўрган.
Морайма эри билан бирга сургунга, Андарах Лаужарга эргашган, бироқ 1493-йилда улар Фосга кетишларидан сал олдин вафот этган[1].
Фарзандлари
- Ойша
- Аҳмад
- Юсуф
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Тремлетт, Гилес. Исабелла оф Cастиле: Эуропе'с Фирст Греат Қуээн (эн). Блоомсбурй Публишинг, 2017-02-09 — 256-бет. ИСБН 978-1-4088-5396-2.
- ↑ 2,0 2,1 Гил-Мелитóн, Маргот; Жосé Луис Лерма Гарcíа (2019-01-28). "Патримонио ҳистóриcо милитар: дигитализаcиóн 3Д де ла эспада назарí атрибуида а Али Атар" (эс). Виртуал Арчаэологй Ревиэw 10 (20): 52. дои:10.4995/вар.2019.10028. ИССН 1989-9947. ҳттпс://www.полипаперс.упв.эс/индех.пҳп/вар/артиcле/виэw/10028.[сайт ишламайди]
- ↑ " Баланcе ҳисториогрáфиcо дел эмирато назарí де Гранада (сиглос ХИИИ-ХВ) десде лос эстудиос собре ал-Андалус : институcионес, соcиэдад й эcономíа ", Эстратто да Рети Медиэвали Ривиста, Флоренcе, Фирензе Университй Пресс, вол. ИХ, 2008 (ИССН 1593-2214, лире эн лигне