Muallaki
Муаллакий ( арабча: معلقة [ , пл. ҳ. المعلقات [ - ал-муаллақат - “тортилган”, “тўхтатилган”) - арабча етти қасида, исломдан олдинги даврда (ВИ аср) ёзилган ва ВИИИ асрда тузилган.
Муаллак таркибига кирувчи қасидаларни ВИИИ аср ўрталарида Равий ( راوي «ровий, қироат») тўплаган. Ше'рларнинг еттита муаллифи: Имру ал-Қайс, Лабид ибн Ровия[эн] , Тарафа, Зуҳайр ибн Абу Сулма, Антара ибн Шаддод, Амр ибн Кулсум[эн] ва Ҳорис ибн Ҳиллизо . Ба'зан уларга Набигу, ал-Аш ва Абид ибн ал-Аброса[ар] киради.
“Муаллака” номи “тўхтатилган” ёки “тортилган” деган ма’нони англатади. Ривоятларга ко'ра, бу ше'рлар тан олинганлик белгиси сифатида ипак устига тилла билан ёзилган ва Кабага [1] осиб қо'йилган. “Тўхтатиб қўйилган” номини мажозий ма’нода англаш мумкин, гўё бу мисралар ўқувчи кўнглида “қириб” туради.
Адабиётлар
- ↑ Шерр И. Всеобщая история литературы. СПб.: О. Бакст, 1867. С. 46.
Ҳаволалар
- Муаллакий // Адабий энсиклопедия.
- МЕСБЕда "Араб адабиёти" мақоласи
- Уч муаллакнинг инглизча таржимаси
- ↑ Шерр И. Всеобщая история литературы. СПб.: О. Бакст, 1867. С. 46.
- ↑ „Муаллаки“.