Абу Бакр Муҳаммад ибн Аммор ибн ал-Ҳусайн ибн Аммар ал-Қудоий (арабча: أبو بكر محمد بن عمّار‎‎; 1031–1086; Ибн Аммар номи билан машҳур; испан манбаларида Абенамар тарзида учрайди) — силвеслик араб[1] шоири.

Муҳаммад ибн Аммар
Таваллуди 1031
Силвес, Ал-Андалус
Вафоти 1086
Севиля, Ал-Андалус
Касби Шоир, вазир
Ижод қилган тиллари Араб тили
Фуқаролиги андалусиялик
Фаолият йиллари ХИ аср
Жанр Шеърият

Ибн Аммор Севилладаги таифанинг вазири бўлди. У камбағал ва номи чиқмаган бўлса-да, шеъриятдаги маҳорати ёш Аббод ИИИ ал-Муътамид билан яқин дўстлашишига сабаб бўлди. Бироқ ал-Муътамиднинг отаси Аббод ИИ ал-Муътадид бу муносабатни маъқулламади ва уни сургунга жўнатди.

Ал-Муътамид отаси вафотидан бироз вақт ўтгач, уни бош вазир этиб тайинлади[2]. Ибн Аммар шатранжда енгиб бўлмас ўйинчи сифатида шуҳрат қозонган; Абделваҳид ал-Марракушийга кўра, унинг бир ўйиндаги ғалабаси Кастилиялик Алфонсо ВИ ни Севилладан юз ўгиришга кўндирди.

У Мурсия таифасини Севилла қироллигига қўшиб олишни уюштирди ва ал-Муътамидни уни у ерга ҳоким этиб тайинлашга кўндирди. Ўзини у ернинг қироли деб эълон қилди ва ал-Муътамид билан алоқаларни узди. Тез орада ҳокимиятдан қулаб, пистирмада қўлга олинди ва Севиллада қамоққа ташланди. Ал-Му’тамид дастлаб уни авф этишга мойил эди, бироқ кейинроқ Ибн Аммарнинг қамоқдан ёзган хати қўлига тушгач, ғазаби қўзиди. Шундан сўнг қирол шоирни ўз қўллари билан қатл қилди[3].

Манбалар

Адабиётлар