Musa Siraji
Муса Шарафутдинович Сиражетдинов (тахаллуси – Муса Сиражи, татарча: Сираҗетдинов Муса Шәрәфетдин улы; 1939-йил 1-феврал – 2019-йил 14-сентябр[1]) – татар ва бошқирд шоири, публицист, жамоат арбоби. Бошқирдистон Республикаси Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, Бошқирдистон Республикаси татарлари маданият марказининг раиси бўлган[2].
| Муса Сиражи | |
|---|---|
| Асл исми | Муса Шарафутдинович Сиражетдинов |
| Таваллуди |
1-феврал 1939-йил |
| Вафоти |
14-сентябр 2019-йил (80 ёшда) Туймази, Бошқирдистон, Россия |
| Тахаллуси | Муса Сиражи |
| Ижод қилган тиллари | бошқир, рус, татар |
| Фуқаролиги |
|
| Таълими | Бошқирд давлат университети |
| Йўналиш | Шеърият, наср |
Ҳаёти
Муса Сиражи (Муса Шарафутдинович Сиражетдинов) 1939-йил 1-февралда БАССРнинг Туймази туманидаги Тюпкилди қишлоғида деҳқон оиласида туғилган.
Кандринскаядаги 2-сонли ўрта мактабда ўқиган, уни тугатгач, икки йил ўқитувчи бўлиб ишлаган.
1958—1963-йилларда Бошқирд давлат университетининг (ҳозирги Уфа фан ва технология университети) филология факултетида таҳсил олган.
БДУни (ҳозирги Уфа фан ва технология университети) тугатгандан сўнг, Сиражи „Қизил тан“ газетасида, кейин Бошқирд китоб нашриётида муҳаррир, Бошқирдистон Республикаси Ёзувчилар уюшмасида адабий маслаҳатчи бўлиб ишлаган. 1971-йилдан 1973-йилгача Бошқирд давлат университетида (ҳозирги Уфа фан ва технология университети) ўқитувчи бўлиб ишлаган.
Сиражи БДУда (ҳозирги Уфа фан ва технология университети) ўқиётгандаёқ ижодий фаолиятини бошлаган ва ишларини маҳаллий матбуотда чоп қилган. 1966-йилда унинг „Встреча“ номли биринчи шеърий тўплами нашрдан чиққан.
Муса Сиражи шеърлар, ҳикоялар ва телевидение филмлари учун ссенарийлар ёзган. Унинг асарлари рус, украин, қозоқ, ўзбек, латıш, немис, чуваш тилларига таржима қилинган. Унинг шеърлари асосида қўшиқлар яратилган („Мелодия Ая“, „Неизвестному солдату“, „Уфа – песня моя“, „Очи влюбленниэ“, „Тоска моя – любов“, „Лебеди“, „Доч зари“, „Прошалная“, „Твоэй любовю вечен я“, „Баю-бай“, „Колибелная“).
Сиражи шоирлар А. Тўқай, М. Жалил, Ф. Карим, олим Ғози Кашшаф ҳаёти ва ижодига бағишлаб, мақолалар ёзган. Сиражининг „Зов вершин“ шеъри Салават Юлаевга бағишланган.
Сиражи ижодининг сўнгги йилларида Беларус Республикаси Ёзувчилар уюшмаси қошидаги татар ёзувчилари уюшмасини бошқарган. Уюшма қошида тузилган татар ёзувчилари сексиясининг (кейинчалик бирлашма) биринчи раиси.
Мукофот ва унвонлари
- Республика татар маданият маркази бошқаруви раиси.
- Бошқирд АССР Бошқирд ва татар халқлари дўстлиги жамияти бошқаруви раиси.
- Бошқирдистон Республикаси Президенти ҳузуридаги Жамоатчилик кенгаши аъзоси.
- Россия Федерациясининг хизмат кўрсатган маданият ходими (2002-йил 15-апрел) – маданият соҳасидаги хизматлари ва кўп йиллик самарали меҳнати учун[3].
- Бошқирдистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими.
- Ф. Карим номидаги мукофот совриндори.
Манбалар
- ↑ „В Башкирии на 81 году жизни скончался поэт Муса Сиражи“. 2019-йил 14-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 14-сентябр.
- ↑ Шагая вперед, оглянись назад : [беседа с пред. респ. татар. культур. центра, чл. оргком. по проведению Второго съезда татар Респ. Башкортостан Мусой Сиражи] вела М. Фарахутдинова // Республика Башкортостан. — 2002. — 3 авг.
- ↑ „Указ Президента Российской Федерации от 15 апреля 2002 года № 390 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»“. 2019-йил 5-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 14-сентябр.