Mustafo Sabriy
Qiyofa
Мустафо Сабрий مصطفى صبرى | |
|---|---|
|
| |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | 1869-йил |
| Вафоти |
1954-йил (84–85 ёш) |
| Дини | Ислом |
| Миллати | Усмонийлар давлати |
| Эра | 19-аср ва 20-аср |
| Мазҳаб | Суннийлик |
| Юриспруденсия | Ҳанафийлик |
| Имом | Мотуридийлик |
| Асосий қизиқиш(лар)и | Ақида, калом тавҳид, фиқҳ, Усул ал-Фиқҳ, Усул ад-Дин, мантиқ |
| Машҳур иш(лар)и | Мавқиф ал-'Ақл wа ал-'Илм wа ал-'Алим мин Рабб ал-'Аламин („Ақл, илм ва уламонинг Оламлар Роббига нисбатан ўрни“) |
Мустафо Сабрий (усмонли туркча: مصطفى صبرى افندی; 1869 – 1954) – Усмоний даври илоҳиётчиси ва университет профессори. Усмонийлар империясининг охирги Шайх ул-исломи эди[1]. Мустафа Кемал Ататüрк давридаги турк миллий ҳаракатини қораловчи фикрлари билан машҳур[2] Ататüркга қаршилик кўрсатгани учун умрининг ярмини турли мамлакатларда сургунда ўтказган ва Мисрда вафот этган.
Манбалар
- ↑ „Мустафа Сабри Эфенди“. Охфорд Референcе.
- ↑ „Ал-'Алам бй ал-Зирикли“. ал-мактаба.орг.