Nanofitoz
Нанофитоз (лотинча: Нанопҳетиасис) — энтерит ҳодисалари билан тавсифланган трематодоз гуруҳидан гелминтиоз .
| Нанофитоз | |
|---|---|
| КХК-10 | Б66.8 |
Этиология. Эпидемиология
Қўзғатувчиси Нанопҳетус счикҳобалоwи/Нанопҳетус салминcола счик-ҳобалоwи трематодасидир (Скржабин эт Поджаполскажа, 1931). Паразит ноксимон, узунлиги 0,5-1,5 мм, эни 0,3-0,8 мм. Тухумлари оч жигарранг, овал, бирида қопқоқ, иккинчисида туберкуляр. Паразитларнинг ривожланиш цикли учта хўжайиннинг ўзгариши билан содир бўлади. Жинсий жиҳатдан этук гелминтлар охирги (асосий) хўжайинлар (одамлар, балиқ ейдиган сутемизувчиларнинг кўп турлари (мушуклар, итлар, норкалар, тулкилар, ракун итлари, айиқлар ва бошқаларда)) ингичка ичакнинг юқори қисмларида жойлашган бўлади[1].
Нанофитознинг қўзғатувчиси биринчи марта Амур дарёсининг қуйи оқимида яшовчи одамларда К. И. Скрябин ва В. П. Подяполская томонидан 1928-йилда кашф этилган.
Америка Қўшма Штатларининг Тинч океани соҳилидаги бир қатор штатларида, Канадада ва Россиянинг Узоқ Шарқида одамларда яқин патоген бўлган Н. сал-минcола салминcола келтириб чиқарадиган ҳайвонларнинг нанофитоз ўчоқлари маълум.
Гелминтозлар Шимолий Америка, Шарқий Осиёда кенг тарқалган; Россияда индивидуал ўчоқлар Хабаровск ўлкасида, дарёнинг қуйи оқимида жойлашган.
Бирор киши таркибида гелминт личинкалари бўлган хом ёки ярим пиширилган балиқларни истеъмол қилиш орқали нанофитоз билан касалланади. Паразитлар турли жисмоний омилларга чидамли, шунинг учун 4 ° ҳароратда улар 14-16 кундан кейин, қайнатилганда 2 дақиқадан кейин нобуд бўлади [1] .
Патогенез
Гелминтлар ичак тўқималарига механик ва токсик-аллергик таъсир кўрсатади. Беморларда қорин бўшлиғида оғриқ ва шовқин, диарея, ич қотиши, сўлак оқиши ва кечаси кўнгил айниши кузатилади[2].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „НАНОФИЕТОЗ — Большая Медицинская Энциклопедия“. хн--90аw5c.хн--c1авг. 2020-йил 22-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 11-июл.
- ↑ Таршис М. Г., Черкасский Б. Л.. Болезни животных, опасные для человека.. М.: Колос, 1997. — 206 с..