Narvi
Нарви (бошқа Нарфи) — Скандинавия мифологиясида гигант (этун) Локи ва Сигюннинг ўғли; кечанинг тимсоли бўлган Ноттнинг отаси.
Қадимги Норс адабиётида
Нарви „Кичик Эдда“ („Гюлви ҳиссиёти“, 33-и бобида: „унинг рафиқаси Сигюн ва уларнинг ўғли Нари ёки Нарви“[1]) Локи ва Сигюннинг[1] ўғли деб аталади. Кейин 50-бобда яна „Нари ёки Нарви“ сифатида пайдо бўлади[1]:
Локи энди раҳм-шафқатга умид қилиш учун ҳеч нарса йўқ эди. Асалар у билан бир ғорга келиб, учта текис тошни олиб, ҳар бир тешикни тешшди. Кейин улар Локи, Вали ва Нари ёки Нарвининг ўғилларини қўлга олишди. Улар Асалар Валини бўрига айлантирдилар ва у акаси Нарвини бўлакларга йиртиб ташлади. Кейин асалар унинг ичакларини олиб, Локи-ни учта тошга боғлашди.
"Локи Перебранк" нинг насрий хотимида, эҳтимол, Снорри Стурлусоннинг матнига кўтарилган бир хил ҳикоянинг қисқача таржимаси мавжуд[2]. Бироқ, бу ерда Нарви аллақачон бўрига айланган: „у [Локи] ўғли Нарининг ичаклари билан боғланган ва унинг ўғли Нарвий бўрига айланган“[3]. Локининг „Вали“ исмли ўғли ушбу версияда мавжуд эмас, гарчи баъзи нашрларда у „Нари“ ўрнига ёш Эдда матни билан яхшироқ мувофиқлаштириш учун жуда тўғри айтилмаган. Хел (Локининг қизи) кенда „бўрининг [яъни Фенрирнинг] ва Нарвининг опаси“ каби танилган эди,Кичик Эдданинг „Шеъриятнинг тили“ қисмида эса Локининг ўзи „Хел, Нари ва Алининг отаси“ деб айтилган[1].
Ёш Эдда („Гюлви ҳиссиёти“, 10-и боб) шунингдек, ётун Нарви (ёки Нёрфи) ҳақида ҳам сўз юритилади. У Нотта исмли қизнинг отаси (Нотта)[1].
Тадқиқотчиларнинг фикрлари
Ушбу мифологик тасвирни талқин қилиш қийин. „Нарви“ ва „Нари“ бир хил қаҳрамон эканлиги ва Ноттанинг отаси Ётун билан алоқаси борлиги аниқ эмас[3]. Нарви номи Хел ва Нотта билан боғлиқ ҳолда тилга олинганлиги сабабли, баъзи тадқиқотчилар уни „ўлим иблис“ сифатида кўришга мойил бўлиб, унинг номи қадимги Норсе нáр („мурда“) дан олинган[4].
Яна қаранг
- Нарви — Сатурннинг йўлдоши.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Снорри Стурлусон 1970.
- ↑ Дронке 1997.
- ↑ 3,0 3,1 Линдоw 2001.
- ↑ Симек 1993.
Адабиётлар
- Снорри Стурлусон. Младшая Эдда. Наука, 1970.
- Абрам C. Ҳел ин Эарлй Норсе Поэтрй // Викинг анд медиэвал Сcандинавиа. — 2006. — Вол. 2. — П. 1—30. — ИСБН 978-2-503-52092-6.
- Бугге С.. Тҳе Ҳоме оф тҳе Эддиc поэмс: Wитҳ Эспеcиал Референcе то тҳе Ҳелги-Лайс. Лондон: Нутт, 1899.
- Комментар зу ден Лиэдерн дер Эдда, Германистисче Ҳандбиблиотҳек. Ҳалле: Бучҳандлунг дес Wаисенҳаусес, 1927.
- Ҳофстра Т. „А ноте он тҳе 'Даркнесс оф тҳе нигҳт' мотиф ин аллитеративе поэтрй, анд тҳе сеарч фор тҳе поэт оф тҳе Олд Сахон Ҳелианд“, . Лоял Леттерс: Студиэс он Медиаэвал Аллитеративе Поэтрй & Просе. Гронинген: Эгберт Форстен, 1994. ИСБН 9789069800752.
- Норсе Мйтҳологй: А Гуиде то тҳе Годс, Ҳероэс, Ритуалс, анд Белиэфс. Охфорд/Неw Ёрк: Охфорд Университй Пресс, 2001.
- Теутониc Мйтҳологй: Годс анд Годдессес оф тҳе Нортҳланд, Лондон/Неw Ёрк, 1906.
- Симек Р.. Диcтионарй оф Нортҳерн Мйтҳологй. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 1993.
- Тҳе Поэтиc Эдда. Охфорд: Охфорд Университй Пресс/Cларендон Пресс, 1997. ИСБН 9780198111818.