Натиг Расулзода – замонавий озарбайжон ёзувчиси, ССР Давлат телерадиокомпанияси мукофоти ва Островский номидаги Бутуниттифоқ мукофоти совриндори, Озарбайжон Ёзувчилар уюшмаси ва Киночилар уюшмаси аъзоси, Озарбайжон халқ ёзувчиси (2019), Озарбайжонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1999), „Шоҳрат“ ордени соҳиби (2009)[1][2][3]. У бадиий филмлар учун ссенарийлар муаллифи, Тинчликни ҳимоя қилиш қўмитаси раис ўринбосари, Озарбайжон Ёзувчилар уюшмаси қабул комиссияси аъзоси, шунингдек „Адабий Озарбайжон“ журнали таҳрир ҳай’ати аъзоси ҳисобланади.

Натиг
Таваллуди 1949-йил 5-июн (1949-06-05) (77 ёш)
Фуқаролиги Озар
Касби Ёзувчи

Биографияси

1949-йил 5-июнда Бокуда туғилган. 17 ёшида „Озарбайжон ёшлари“ журналида мақолалари чоп этила бошланган. Мактабни тугатгач, Боку политехника институтига (ҳозирги Озарбайжон техника университети) ўқишга кирган. Бироқ, тўрт йиллик таҳсилдан сўнг, ўқишни ташлаб, Москвадаги А. М. Горкий номидаги адабиёт институтига ўтган. Унинг асарлари 1970-йилдан бошлаб мунтазам равишда Боку ва Москва газеталарида нашр этилган[4]. 1975-йилда Максим Горкий номидаги университетни тамомлагач, Бокуга қайтиб, „Азернешр“ нашриёт агентлигида муҳаррир сифатида фаолият бошлаган. Бир йилдан сўнг „Озарбайжонфилм“га ўтиб, дастлаб ҳужжатли хроника бўлимида, кейин эса аралаш филмлар бўлимида муҳаррир бўлиб ишлаган.

1979-йилда Натиг „Адабий Озарбайжон“ журналида иш бошлаган. 90-йиллар бошида у ўша пайтда 50 000 нусхада чоп этиладиган Араз журналида ишлай бошлаган. Журнал бутун Совет Иттифоқи бўйлаб, кейинчалик эса МДҲ мамлакатларида тарқатилган. Бир неча йилдан сўнг журнал ёпилгач, Натиг яна „Адабий Озарбайжон“ журналига қайтган.

Ижоди

Натиг Боку, Москва, Венгрия, Полша, Югославияда нашр этилган 30 дан ортиқ китоблар муаллифи ҳисобланади. Улар орасида: „Записки самоубийси“, „Всадник в ночи“, „Нонсенс“, „Год любви“, „Дожд в праздник“, „Среди призраков“, „Рисую птицу“, „Дороги под звёздами“, „Человек из хора“ алоҳида ажралиб туради. Иккита роман, йигирмата қисса ва 200 дан ортиқ ҳикоялар муаллифи. Бир нечта филмлар учун ссенарийлар ёзган, жумладан: „Не верте феям“, „Дожд в праздник“, „Живи, золотая рибка“, „Наваждение“, „Человек из хора“, „Убийство в ночном поезде“, „Грабители“, „Изгой“, „Жила-била корова“, „Уроки музики“[5] Совместно с Элдаром Кулиэвим „Этот прекрасний мир“, „Санаторий“. И совместно с Вагифом Мустафаэвим „Памятник“.[6]. Элдар Қулиев билан ҳамкорликда „Этот прекрасний мир“, „Санаторий“ филмлар фаолият олиб борган. Ва Вағиф Мустафоев билан ҳамкорликда „Памятник“ филмида ишлаган[6]. „Наваждение“ филми Страсбургдаги Бутунжаҳон қисқа метражли филмлар фестивалида иккинчи ўринни эгаллаган ва „Ака-ука Люмерлар“ Олтин фондига киритилган.

Унинг „Расскази и повест“ тўплами 2013-йилда „Кичик наср“ номинациясида Россия мукофоти учун дастлабки рўйхатга киритилган[7].

Манбалар