Nefertum
Нефертум — Миср мифологиясида ўсимликлар худоси, Сехмет (қирғин ва тиклаш) ва Птаҳ (қурилиш) ўғли. Мемфисда улар илоҳий триадани ташкил қилишар эди. Бошқа версияда у далалар маъбудаси танасидан ўсган. Нефертумнинг исми „худоларнинг гўзал боласи“ деган маънони англатади.
Нефертум кўпинча лотус гулидаги чақалоқ ёки бошида лотос гули бор йигит сифатида тасвирланган. Лотос (Юқори Миср тимсоли) гўзаллик, фаровонлик, туғилиш ва ўлимдан кейин тирилишни ифодалайди. Пирамида матнларида у " Ранинг бурнидан чиққан лотос " деб аталади. Гелиополисда Нефертум арслон ёки арслон бошли одам сифатида тасвирланган.
Юнонлар Нефертумни ўзларининг тиббиёт ярим худоси Асклепий билан тенглаштирадилар. Кўриниб турибдики, худоларнинг кўпгина исмлари архаик ўтмишдан олинган унвонлардан бошқа нарса эмас, кўпинча маълум бир фаолият турида ғайриоддий қобилиятларни намоён этган олдинги одам номига киритилган. Шундай қилиб, Нефертум кўп жиҳатдан Хонсу қобилиятига ўхшаш қобилиятларга эга — фиван триадасининг учинчи аъзоси, у ҳам шифобахш худо бўлган деб танилган.
Яна қаранг
Адабиётлар
- Ханс Боннет: Нефертем. Ин: Лехикон дер äгйптисчен Религионсгесчичте. Никол, Гамбург 2000, ИСБН 3-937872-08-6, С. 508-510.
- Волфганг Хелк, Эберхард Отто: Нефертем. Ин: Клеинес Лехикон дер Äгйптологиэ. Ҳаррассоwитз, Wиэсбаден 1999, ИСБН 3-447-04027-0, С. 199.
- Ричард Ҳ. Wилкинсон: Диэ Wелт дер Гöттер им Алтен Äгйптен. Глаубе-Мачт-мифология. Тҳеисс, Штутгарт 2003, ИСБН 3-8062-1819-6, 133-135-бетлар.
Манбалар
Ҳаволалар
- Нефертем беи исис.ли (Wайбаcк Мачине сайтида 2010-09-14 санасида архивланган) Архивная копия (немис.)
- Äгйптен-Гöттер — Нефертем Архивная копия (немис.)