Nikolay Matvienko
Николай Эфимович Матвиэнко (1914-йил — 1990) — Совет Армияси подполковниги, Совет-фин ва Иккинчи жаҳон урушлари қатнашчиси, Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1940).
| Николай Матвиэнко | |
|---|---|
| Таваллуди |
11-апрел, 1914-йил Пески қишлоғи, Лохвицкий тумани, Полтава вилояти |
| Вафоти |
10-январ, 1990-йил Лермонтов шаҳри, Ставропол ўлкаси, РСФСР, СССР |
| Фуқаролиги |
 СССР |
| Қўшин турлари | зирҳли қўшинлар |
| Хизматдаги йиллари | 1936—1956 |
| Жанг/уруш |
Совет-Фин уруши (1939—1940) Иккинчи Жаҳон Уруши |
| Мукофотлари |
 ,  , Ватан уруши ордени (И даража), Ватан уруши ордени (ИИ даража) |
Биографияси
Николай Матвиэнко 1914-йил 11-апрелда Пески қишлоғида (ҳозирги Украинанинг Полтава вилояти Лохвицкий тумани) туғилган. Мактабнинг етти синфини тугатгач, Макеевкадаги заводда механик бўлиб ишлаган. 1936-йилда Матвиенко Ишчи ва Деҳқон Қизил Армияси сафига чақирилган. 1939-йилда кичик лейтенант курсларини тугатган[1].
У Шимолий-Ғарбий фронтнинг 13-армиясининг 80-ўқотар дивизиясининг 307-алоҳида танк баталонининг взвод командири бўлган. Совет-Фин урушидаги жангларда қатнашган. 1940-йил 3-мартда Матвиэнконинг взводи Ҳеинёки стансияси (ҳозирги Вешчево, Вйборгский тумани, Ленинград вилояти) ҳудудида чекинаётган фин қўшинларини таъқиб қилган ва миналанган майдонда ўтишни амалга оширган.
СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1940-йил 7-апрелдаги Фармони билан „Финландия оқ гвардиячиларига қарши кураш фронтида қўмондонликнинг жанговар топшириқларини намунали бажарганлиги ва шу билан бирга кўрсатган жасорати, қаҳрамонлиги учун“ Совет Иттифоқи Қаҳрамони медали, Ленин ордени билан тақдирланган .
Иккинчи жаҳон урушида қатнашган. 1948-йилда Украина ССР Коммунистик партияси Марказий Қўмитаси қошидаги партия мактабини тамомлаган. 1956-йилда подполковник унвони билан Матвиэнко захирага ўтказилди.
Ўзбекистон ССР Навоий шаҳрида яшаган, шаҳар халқ назорати қўмитасига раҳбарлик қилган. Нафақага чиққанидан сўнг Ставропол ўлкасининг Лермонтов шаҳрига кўчиб ўтган. 1990-йил 10-январда вафот этган, Лермонтовда дафн этилган[1].
Мукофотлари ва хотира
НИколай 1- ва 2-даражали Ватан уруши орденлари, бир қатор медаллар билан тақдирланган[1].
Унинг номи Лермонтов шаҳридаги „Бештау“ стадионидаги кўча ва машғулот майдончасига берилган[2].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 „Николай Матвиэнко“ (ру). Герои страны.
- ↑ „Памятные и знаменательные даты 2020 года“. Комитет Ставропольского края по делам архивов. 2020-йил 1-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 27-сентябр.
Адабиётлар
- Герои Совецкого Союза: Краткий биографический словар / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воэниздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ИСБН 5-203-00536-2.
- За мужество и отвагу. Харков, 1984.
- Таджибаэв Х. Н. Мужество. М., 1977.
- Твои освободители, Донбасс! 5-э изд., доп. Донеск, 1976.