Nomus

Номус, ор, орият — 1) кишининг ўз обрўсини улуғлаш ва ардоқлаш туйғуси; кишининг қадр-қимматига, ўз хатти-ҳаракатлари олдидаги ахлоқий масъулиятига бўлган қарашларни ифодаловчи тушунча. Асосан, индивидуал маънода ишлатилади. Хижолат тортиш, уялиш туйғусини, бундан ташқари, ҳазар қилиш, ор қилиш маъноларини ҳам билдиради; 2) бошқа шахсларга нисбатан шарм-ҳаё билан муносабатда бўлишга ундовчи ҳис.