Ohang
 |
Оҳанг (форс. — товуш, нағма, куй) — мусиқий ифода воситаси сифатида энг кичик куй бўлаги, интонация. Оҳанг бир неча товушларнинг мантиқан уланиб бори-шидан ҳосил бўлиб, вокал мусиқада шеърий рукнга мос келади. Оҳанглар бирикиб йирикроқ тузилмалар — куй жумлаларини ташкил этади. Оҳанг куйнинг бош (энг ўзига хос) тузилмаси ва бошқа маъноларда ҳам, ҳиндларда эса „оҳангит“ мусиқанинг умумий ифодаси сифатида, форсийзабон халкларда „оҳангсоз“ — бастакор маъносида ҳам қўлланади.[1]
Манбалар
|
Бу мақолада бошқа тил бўлимларига ишорат йўқ. Сиз уларни топиб ва ушбу мақолага қўшиб, лойиҳага ёрдам беришингиз мумкин. |
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |