Paprikash
Паприкаш (венг.: паприкáс) — венгер таомидир. Гўшт бўлаклари сметана (қаймоқ) билан паприка ва пиёз билан қовурилади. Одатда ён пиёла билан хизмат қилади. Паприкаш таркибида сабзи, помидор, ширин қалампир каби сабзавотлар ҳам бўлиши мумкин. Картошка паприкаси кўпинча гарнир[1] сифатида тақдим қилинади. Товуқ гўшти, бузоқ гўшти, қўзичоқ гўшти ва ҳатто балиқ каби „енгил“ гўштдан тайёрланадиган паприкаш классик ҳисобланади. Паприкаш тайёрлашда „қора“ ёки ёғли гўштдан фойдаланиш (чўчқа гўшти, мол гўшти, ғоз, ёввойи қуш) қоидадан воз кечиш ҳисобланади[2].
„Қароқчи-қотил суд қаршисида“ ҳикояси:
„…Мен Дворжакдан паприкаш буюртма қилган эдим, уни еб бўлмас эди. Болалигидан у ёлғонга мойил бўлиб, фаолиятини қотиллик билан якунлаган. Мен соусда пашша топдим. Бузоқ гўшти ҳам бузоқ гўштига ўхшамайди“[3].
Гуляш сингари, у Венгрия текисликларидаги венгер чўпонларининг анъанавий таоми ҳисобланади. Анъанага кўра, паприкаш қозонларда ўчоқда пиширилган. Паприкашни бироз юмшатиш учун рецептга сметана қўшилиши немис (Австрия) ошхонасининг таъсири ҳисобланади, чунки Венгрия узоқ вақт давомида Австрия-Венгрия империясининг бир қисми бўлган. ХИХ-асрнинг охирида, паприкаш ҳатто Венгриядан ташқарида ҳам машҳур бўлган, таниқли франсуз ошпази Георгес Аугусте Эсcоффиэр (1846-1935) уни Монте Cарлодаги Гранд Ҳотел ресторани менюга киритган.
Манбалар
- ↑ Карой Гундель „Паприкаш из картофеля“, . Малая венгерская поваренная книга, 13-е, Будапешт: Корвина, 2006 — 66—67-бет. ИСБН 963-13-5540-3.
- ↑ Кузнецова Е.К. Венгерская кухня. М.: ОЛМА-ПРЕСС ИНВЕСТ, 2004 — 16-бет. ИСБН 5-94848-166-2.
- ↑ Я. Гашек. «Рассказы. 1907».