Parabola
Парабола (юн. параболе – қиёс, чо-ғиштириш, ўхшатиш) – бадиий адабиётда рамзга мойил киноявий образ. Рамзий ҳикояга, мажозга яқин бўлсада, улардан фарқ қилади. Баъзан Параболани рамз ва рамзли ҳикоя оралиғидаги тур деб ҳам юритишади. Рамзийликка яқинлик Параболанинг киноявий образ си-фатидаги вазифасини сусайтирмайди. Мазмунни атрофлича кенг ва чуқур ифодалаш имкониятининг мавжудлиги туфайли Параболадан кўп ёзувчилар унумли фойдаланганлар: Ф. Кафка „Суд жараёни“, Э. Хемингуэй „Чол ва денгиз“, Гарсиа Маркес „Юз йил танҳоликда“, Абе Кобо „Қумдаги хотин“ ва бошқа Ўзбек ёзувчиларидан А. Мухтор, Ш. Холмирзаев, Н. Эшонқул ва бошқа ўз асарларида Параболадан фойдаланганлар.[1]
Яна қаранг
Манбалар
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |