Пем Пракаш (Ёруғлик нури) – Мареҳра шаҳридан бўлган Қодирийлар тариқати сўфий авлиёси Саййид Шоҳ Барокатуллоҳ Марҳарвий томонидан ёзилган китоб. Муаллиф ҳинд шеъриятида Пеми, форс шеъриятида эса Ишқий тахаллусларини ишлатган[1][2].

Бу китобда муаллиф Худонинг ягоналигини таъкидлаб, шеърлар ёзган. Асар Аврангзеб ҳукмронлиги даврида ёзилган[3][4].

Деҳли университети таркибидаги Ст. Степҳенс коллежи санскрит кафедраси мудири Маҳамаҳопадҳяя Пандит Лакшми Дҳар ва Франк Бротҳерс нашриёти томонидан китоб нашр этилган[5].

Манбалар

  1. ↑ بحوث مهداة للأستاذ الدكتور سيد مقبول احمد، ١٩١٩-١٩٩٨ م (ар). جامعة آل البيت،, 1999 — 611-бет. 
  2. ↑ Cандра, Саṃсāра. Соме Проминент Муслим Ҳинди Поэц (эн). Атма Рам, 1986 — 69-бет. ИСБН 978-81-7043-000-1. 
  3. ↑ Жавед, Ажеэт. Ҳеритаге оф Ҳармонй: Ан Инсигҳт Инто Медиэвал Индиа (эн). Гян Публишинг Ҳоусе, 2002 — 274-бет. ИСБН 978-81-212-0817-8. 
  4. ↑ Ҳади, Наби. Диcтионарй оф Индо-Персиан Литературе (эн). Абҳинав Публиcатионс, 1995 — 263-бет. ИСБН 978-81-7017-311-3. 
  5. ↑ Исламиc Cултуре (эн). Ислом Маданияти Кенгаши, 1971. 

Ҳаволалар