Per Fransua Tisso
| Пер Франсуа Тиссо | |
|---|---|
 Тиссот | |
| Таваллуди |
1768-йил 20-март Версал |
| Вафоти |
1854-йил 7-Апрел Париж |
| Касби | Тилшунос,тарихчи,таржимон,журналист,педагог,шоир |
| Миллати | Франсуз |
Пер Франсуа Тиссот (1768-йил 20-март — 1854-йил 7-Апрел) — Франсуз сиёсатчиси ва адабиёцҳуноси.
Биографияси
Пер-Франсуа Тиссот — Савойлик парфюмернинг ўғли, у франсуз судининг расмий етказиб берувчисига айланди. У Монтаигу коллежида ўқиган ва 18 ёшида Чателетдаги прокурор билан ҳуқуқни ўрганишни бошлаган, лекин кўпроқ адабиётга мойил бўлган. Шу сабабли уни баъзан Трианондаги фестивалларга [1] таклиф қилишарди.Франсуз инқилоби унинг оиласини вайрон қилган бўлса-да, у иштиёқ билан инқилобни қўллаб-қувватлади. Прокуратурада у Александр Гоужон билан танишди ва иккиласи тезда ажралмас дўст бўлиб қолди. Тиссот 1793-йил 5-мартда Гоужоннинг синглиси Софига уйланади ва унинг қайнағаси Миллий Ассамблеяга сайланиб, Рейн ва Мозел армиясига миссияга юборилганида, Тиссот унга котиб сифатида ҳамроҳлик қилди. Кейинчалик Парижга қайтиб келди ва ўзининг оддийроқ „сеcрéтаире Гéнéрал дес Субсистенcес“ лавозимини давом эттирди. 1-Прерий ИИИ йилдаги қўзғолондан сўнг, у қайноғасини қутқариш учун қўлидан келганча ҳаракат қилди ва уни фақат пичоқ билан таъминлай олди, бунинг натижасида у гилётиндан қочиб қутулди.ва кейин у „Сувенирс де Праириал“да хотираси учун қасос олди. У Гоужоннинг беваси ва болаларига ғамхўрлик қилди.1795-йилда жиноий жавобгарликка тортилгандан сўнг, у қисқа муддатга қамалди. 1799-йилдан у асосан адабиёт, айниқса эски адабиёт билан шуғулланган. Унинг ишини Аббе Жак Делисл эътиборга олди, у Тиссотни Коллеж де Франсияда лотин шеърияти кафедраси ўринбосари лавозимига тайинлади. Ҳудди шу бир пайтда у Ла Газетте де Франcеда ишлаган. У 1821 йилда „Инқилобий урушлар“асарини нашр этганидан сўнг ўз лавозимини йўқотди, чунки асар ҳокимиятни қоралаб ёзилган эди. Расмий ваколатидан маҳрум бўлган Тиссот тикланаётган ҳукуматга осонгина ҳужум қила олди. У Ла Минерве ва Конституциявий Марказ яратишда иштирок этган ва Пилоте билан ҳамкорлик қилган. У 1830-йилдаги инқилобдан кейин Коллеж де Франсиядаги лавозимига қайтди ва 1833-йилда Франсия академиясининг аъзоси этиб сайланди.1840-йилда автоҳалокат унинг кўриш қобилиятини йўқотишига сабабчи бўлди. Бу воқеа туфайли у ёрдамчи олишига тўғри келди ва умрининг сўнгги йилларини азоб-уқубатлар билан ўтказди.1854-йилда у вафот этди[1]
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Чишолм 1911.