Питер Стивен Пол Брук[1] CҲ CБЕ (1925-йил 21-март - 2022-йил 2-июл) инглиз театр ва кинорежиссори эди. У биринчи марта Англияда, 1945-йилдан Бирмингем репертуар театрида, 1947-йилдан Қироллик опера театрида ва 1962-йилдан Қироллик Шекспир компаниясида (РСC) ишлаган. Улар билан у 1964-йилда Питер Вайснинг " Марат/Саде " нинг инглиз тилидаги биринчи спектаклини бошқарган, у 1965-йилда Бродвейга кўчирилган ва „Энг яхши ўйин“ учун Тони мукофотига сазовор бўлган ва Брук " Энг яхши режиссор " деб топилган. У, шунингдек, 1963-йилда Чивинлар Лордининг рамзий версияси каби филмларга режиссорлик қилган.

Петер Броок
Таваллуди
Петер Степҳен Паул Броок

21-март 1925-йил
Чисwиcк, Англия
Вафоти 2-июл 2022-йил(2022-07-02)
(97 ёшда)
Париж, Франсия
Касби Театр анд филм режиссори
Фаолият йиллари 1943–2022
Турмуш ўртоғи
Наташа Паррй
(турм. 1951; ваф. 2015)
Болалари

У 1970-йилларнинг бошидан Франсияда жойлашган бўлиб, у ерда халқаро театр компаниясига асос солган ва ривожланаётган мамлакатларда жуда содда ёндашувда ўйнаган. Уни кўпинча „бизнинг энг буюк театр режиссоримиз“ деб аташган[2]. У бир нечта Эммй мукофотлари, Лоренс Оливиэр мукофоти, Япония Империал премиуми ва Прих Италиа мукофотларини қўлга киритди. 2021-йилда у Ҳиндистоннинг Падма Шри ордени билан тақдирланган.

Ёшлиги

Брук 1925-йил 21-мартда Чисвикнинг Бедфорд Парк ҳудудида[1] Латвиядан келган литвалик яҳудий муҳожирлар бўлган Саймон Брук ва унинг рафиқаси Ида (Жуделсон)нинг иккинчи ўғли бўлиб туғилган[3][4][5]. Оилавий уй Турнҳам Греэн, Фаирфах Роад 27-да жойлашган[5] Унинг катта акаси Алексис психиатр ва психотерапевт бўлди[6].. Унинг биринчи амакиваччаси Москва Сатира театрининг бош директори Валентин Плучек эди[7]. Брук Вестминстер мактабида, Грешам мактабида ва Оксфорддаги Магдален коллежида таҳсил олган ва у ерда 1945-йилгача тилларни ўрганган[8] Брук Иккинчи жаҳон уруши пайтида болалик касаллиги туфайли ҳарбий хизматдан озод қилинган[9][10]..

Фаолияти

Англия

Брук Марлонинг " Доктор Фаустус " филмига режиссорлик қилди, унинг биринчи спектакли[8] 1943-йилда Лондондаги Торч театрида, кейин эса 1945-йилда Чантиcлеэр театрида Коктонинг " Дўзах машинаси " нинг жонлантирилиши билан янаям машҳур бўлиб кетди[11]. У 1945-йилдан Бирмингем репертуар театрида (БРТ) режиссор сифатида ишлаган[8] Йигирма ёшида БРТ директори Барри Жексон томонидан ёлланган Жексон Брукни „мен билган энг ёш зилзила“ деб таърифлаган[12]..

1947-йилда Брук Стратфорд-апон-Авонга Шекспир мемориал театри учун „ Ромео ва Жулиэтта „ ва “Муҳаббатнинг йўқолган меҳнати“ филмларида режиссор ёрдамчиси сифатида борди. 1947-йилдан 1950-йилгача у Лондондаги Қироллик опера театрида спектакл бўйича директор бўлган. Унинг иши 1899-йилда, 1948-йилда яратилган Пуччинининг “ Ла боҳеме ” асарини самарали қайта саҳналаштириш ва 1949-йилда Ричард Штрауснинг “ Саломе ” асарини Салвадор Далининг тўпламлари билан жуда мунозарали саҳналаштиришни ўз ичига олган[8][13] Продусер ва режиссор сифатида саҳна ва экран ишларининг кўпайиши кузатилди. Говард Ричардсоннинг 1949-йилда Лондондаги Амбассадорс театрида қўйилган “Ойнинг қоронғуси” жуда ҳайратланарли спектакл эди. 1962-йилдан у Питер Холл билан бирга Қироллик Шекспир компаниясининг (РСC) директори бўлган[8] Улар билан бирга у 1964-йилда немис драматурги Питер Вайснинг " Марат/Саде " асарини инглиз тилидаги биринчи спектаклни бошқарган. 1965-йилда Бродвейга кўчирилди ва энг яхши ўйин учун Тони мукофотини қўлга киритди ва Брук энг яхши режиссор деб топилди[14].. 1966-йилда улар АҚШнинг Ветнам урушига қарши норозилик спектаклини тақдим этишди[15].

Таъсирлар

Брукга Антонин Артонинг иши ва унинг Шафқацизлик театри ҳақидаги ғоялари таъсир кўрсатди[11]

Англияда Питер Брук ва Чарлз Маровиц Қироллик Шекспир компаниясида Арто ғояларини ифодалашнинг янги шаклларини топиш ва ижрочини қайта тайёрлаш учун фойдаланиш усулларини ўрганишни мақсад қилган „Шафқацизлик мавсуми театри“ (1964) га киришдилар. Натижа импровизация ва эскизлардан ташкил топган “амалга оширилаётган ишлар” намойиши бўлди, улардан бири Артонинг “Қон отилиши” асарининг премераси эди.

- Ли Жеймисон, Антонин Арто: Назариядан амалиётга, Гринвич биржаси, 2007-йил

Бироқ, унинг энг катта таъсири Жоан Литтлеwоод эди. Брук уни „ХХ аср ўрталарида Буюк Британиядаги энг галванизли режиссор“ деб таърифлади. Брукнинг иши, шунингдек, Эжи Гротовски, Бертолт Брехт, Крис Ковикс ва Всеволод Меерхолднинг экспериментал театр назарияларидан ҳамда Г.И.Гуржиэфф,[16][17]. Эдвард Гордон Крейг[18] ва Матила Гика асарларидан илҳомланган[19].

Ҳамкорлар

Брук Лир ролида актёрлар Пол Скофилд, “ Меасуре фор Меасуре ” филмида Жон Гиэлгуд,[15] ва Гленда Жексон билан ҳамкорлик қилган; дизайнерлар Георгес Wакҳéвитч, Саллй Жаcобс ва ёзувчилар Тед Хюз ва Уилям Голдинг билан ҳамкорлик қилди. Брук илк бор Лондонда Вахевич билан Жан Коктонинг Вахевич лойиҳалаштирган “ Ле Жеуне Ҳомме эт ла Морт ” балетини ишланганини кўрганида учрашган. Брукнинг таъкидлашича, „у кутган дизайнер эканлигига амин эди“[20].

Халқаро театр тадқиқотлари маркази

Тҳеатре дес Боуффес ду Норд, Париж

1971-йилда Мишел Розан билан бирга Брук 1970-йилларнинг бошларида Яқин Шарқ ва Африкада кенг саёҳат қилган актёрлар, раққосалар, мусиқачилар ва бошқалардан иборат кўп миллатли театр тадқиқотлари марказига асос солди. У 1974-йилдан бери Париждаги Боуффес ду Норд театрида жойлашган[10][8][21]. Труппа муҳожирлар ётоқхоналарида, қишлоқларда ва қочқинлар лагерларида,[10] баъзан театрга ҳеч қачон таъсир қилмаган одамлар учун ўйнаган[15] 2008-йилда у Оливиэр Мантеи ва уч йиллик топшириқни бошлаб, бадиий директор лавозимидан истеъфога чиқди[22]..

Маҳабҳорат

1970-йилларнинг ўрталарида[23] Брук ёзувчи Жан-Клод Карер билан “ Маҳабҳорат ” ҳинд достонини саҳна спектаклига мослаштириш устида иш бошлади, бу биринчи марта 1985-йилда[24] намойиш этилган ва кейинчалик телевидениеда мини-сериалга айланган.

2015-йилда Брук "Маҳабҳарата " оламига Жан-Клод Карер ва Мари-Ҳéлèне Эстиэнне билан ҳамкорликда янги "Ёунг Виc " спектакли " Жанг майдони " билан қайтди[25].

Тиэрно Бокар

2005-йилда Брук худди шу номдаги малилик сўфий ҳаётига асосланган Тиэрно Бокар филмини бошқарган[26]. Ўйинни Мари-Ҳéлèне Эстиэнне томонидан Амаду Ҳампâтé Ба китобидан (инглиз тилига "Бағрикенглик руҳи: Тиэрно Бокарнинг илҳомлантирувчи ҳаёти" деб таржима қилинган) саҳнага мослаштирилган. Китоб ва ўйинда Бокарнинг ҳаёти ва диний бағрикенглик ҳақидаги хабарлари батафсил ёритилган. Колумбия университети Тиэрно Бокарнинг бутун фаолияти давомида 3200 дан ортиқ киши иштирок этган 44 та тегишли тадбирлар, маърузалар ва семинарлар ўтказди. Панел муҳокамалари Ғарбий Африкадаги диний бағрикенглик ва мусулмон ан’аналари мавзуларига қаратилди[27].

Шахсий ҳаёти

1951-йилда Брук актриса Наташа Паррига уйланди. Уларнинг икки фарзанди бор эди: актриса ва режиссор Ирина ва режиссор Саймон. Парри 2015-йил июл ойида 84 ёшида инсултдан вафот этди[10][28]

Брук 2022-йил 2-июлда 97 ёшида Парижда вафот этди[10][13]

Иши

Брук асарлари манбалари Берлиндаги Бадиий Академия,[8] Астурия маликаси фонди[29] ва бошқалар томонидан сақланади[30][31].

РСC билан боғлиқ ишлар

  • 1946-йил: Севги меҳнати йўқолган (Шекспир мемориал театри)
  • 1947: Ромео ва Жулиэт (Шекспир мемориал театри)
  • 1950-йил: Ўлчов учун чора, Жон Гиэлгуд билан (Шекспир мемориал театри)
  • 1952-йил: Қишки эртак, Жон Гиэлгуд билан (Шекспир мемориал театри)
  • 1955-йил: Титус Андроник, Лоренс Оливиэр ва Вивиэн Ли билан (Шекспир мемориал театри)
  • 1957-йил: Бўрон, Жон Гиэлгуд билан (Шекспир мемориал театри)
  • 1962: Қирол Лир Пол Скофилд билан
  • 1964: Марат/Саде
  • 1966-йил: АҚШ, Ветнам урушига қарши норозилик спектакли „Қироллик Шекспир компанияси “ билан „Шубҳанинг фойдаси „ филмида ҳужжатлаштирилган.
  • 1970-йил: Жон Кейн (Шайб), Френсис де ла Тур (Ҳелена), Бен Кингсли (Деметриус) ва Патрик Стюарт (Сноут) билан ёз кечаси туши : 1970-йил Роял Шекспир компаниясининг “Ёз кечаси орзуси” филмини кўринг.
  • 1978-йил: Энтони ва Клеопатра, Гленда Жексон, Алан Ховард, Жонатан Прис, Алан Рикман, Жулиэт Стивенсон, Патрик Стюарт ва Девид Сучет билан

Бошқа йирик ишлар

  • 1951-йил: Жон Уайтинг томонидан қўшиқ учун бир тийин
  • 1955-йил: Гамлет, Пол Скофилд билан
  • 1956: Кўприкдан кўриниш, Артур Миллер
  • 1958-йил: Ташриф, Алфред Лунт ва Лин Фонтанн билан
  • 1964: Марат/Саде, Питер Вайсс томонидан
  • 1968: Эдип Жон Гиэлгуд ва Ирен Уорт билан, Тед Хюз томонидан мослаштирилган, Миллий театр[32]
  • 1971: Оргҳаст, Тед Хюз томонидан
  • 1974: Тимон д'Атҳенес, Жан-Клод Карер томонидан мослаштирилган, Тҳеатре дес Боуффес ду Норд
  • 1975: Лес Икс, Колин Тернбулл, мослашув Жан-Клод Карер, Тҳеатре дес Боуффес
  • 1977-йил: Убу аух Боуффес, Алфред Жарридан кейин, Тҳеатре дес Боуффес
  • 1978: Месуре поур месуре, Уилям Шекспир, Тҳеатре дес Боуффес
  • 1979: Ла Cонфéренcе дес оисеаух (Қушлар конференсияси), Фарид ал-Дин Аттордан кейин, Авигнон фестивали ; Тҳеатре дес Боуффес
  • 1979: Л'Ос де Мор Лам, Бираго Диоп, Тҳеатре дес Боуффес
  • 1981-йил: Ла Трагéдиэ де Cармен, Проспер Меримеэ, Анри Меилҳаc ва Людовик Ҳалевидан кейин, Вивиане Беаумонт театри, Линколн Cентер, Ню-Ёрк шаҳри
  • 1981-йил: Ла Cерисаиэ, Антон Чехов, Тҳеатре дес Боуффес
  • 1984: Тчин-Тчин, Франсуа Биллетдоух, режиссор Морис Беничоу, Марcелло Мастроианни билан, Монпарнас театри
  • 1985: Ле Маҳабҳарата (Маҳабҳарата), Авигнон фестивали
  • 1988-йил: Антон Чеховнинг олча боғи, Мажестиc театри, Бруклин
  • 1989-йил: Воза Алберт!, Перси Мтава, Мбонгени Нгема ва Барни Симон томонидан
  • 1990: Ла Темпêте, Уилям Шекспир, Жан-Клод Карер томонидан мослаштирилган, Сотигуи Коуятé, Тҳеатре дес Боуффес билан
  • 1992-йил: Пеллеаснинг таассуротлари, Клод Дебуссидан кейин, Боуффес театри
  • 1993-йил: Л'Ҳомме Қуи, Оливер Сакснинг ўз хотинини шляпа деб ўйлаган одамдан кейин
  • 1995-йил: Қуи эст лà, Антонин Артауд, Бертолт Брехт, Эдвард Гордон Крейг, Всеволод Меерхолд, Константин Станиславски ва Мотокиё Зеамининг матнларидан кейин
  • 1995-йил: Оҳ лес беаух жоурс, Семюэл Беккет томонидан
  • 1998-йил: Же суис ун пҳéномèне , Александр Луриянинг ажойиб хотирасидан кейин
  • 1998-йил: Дон Жованни Моцарт томонидан, 50 -халқаро д'Арт Лйриқуэ д'Аих-эн-Провенcе фестивали учун
  • 1999-йил: Ле Костюм, Cан Темба томонидан
  • 2000: Уилям Шекспирнинг Гамлети, Адриан Лестер билан
  • 2002: Узоқда, Керил Черчилл томонидан
  • 2002: Ла Морт де Кришна, Маҳабҳарата де Вясадан парча, Жан-Клод Карер ва Мари-Ҳéлèне Эстиэннинг мослашуви
  • 2003-йил: Керол Рокамора томонидан асосий данс ла миэнне
  • 2004-йил: Тиэрно Бокар, Виэ эт энсеигнемент де Тиэрно Бокар-Ле саге де Бандиагарадан кейин Амадоу Ҳампâте Ба, Сотигуи Коуятé билан
  • 2004-йил: Ле Гранд Инқуиситеур, Достоевскийнинг “Ака-ука Карамазовлар“ романидан кейин
  • 2006: Сизwе Банзи эст морт, Атҳол Фугард, Жон Кани ва Уинстон Нцҳона, Авигнон фестивали
  • 2008: Фрагментлар, Семюэл Беккетдан кейин
  • 2009: "Севги менинг гуноҳим „, Уилям Шекспирнинг сонетлари
  • 2009: 11 ва 12, Виэ эт энсеигнемент де Тиэрно Бокар-Ле Саге де Бандиагарадан кейин Амадоу Ҳампâте Ба
  • 2010: Антонин Артауд, Эдвард Гордон Крейг, Чарлз Дуллин, Всеволод Меерхолд, Мотокиё Зеами ва Уилям Шекспирдан кейин Питер Брук ва Мари-Ҳéлèне Эстиэнне томонидан яратилган Wарум wарум
  • 2011: Жон Жей коллежининг Жералд В. Линч театрида Мари-Ҳéлèне Эстиэнне, бастакор Франк Краwcзйк билан биргаликда ижобий шарҳларга[33] режиссор қилинган Моцартнинг „ Сеҳрли най“ асарига мослаштирилган “Сеҳрли най „.
  • 2013-йил: “Костюм „, Cан Тембанинг эртагидан кейин, режиссор Мари-Ҳéлèне Эстиэнне ва Франcк Краwcзйк
  • 2015: Жанг майдони, Маҳабҳарата ва Жан-Клод Карернинг спектаклидан, Питер Брук ва Мари-Ҳéлèне Эстиэнне томонидан мослаштирилган ва режиссорлик қилган.
  • 2018: Маҳбус, ёзган ва режиссор Питер Брук ва Мари-Ҳéлèне Эстиэнне
  • 2019: “Нима учун?". Муаллиф: Питер Брук ва Мари-Ҳéлèне Эстиэнне[34]

Филмографияси

  • 1953-йил: Тиланчи операси
  • 1960: Модерато Cантабиле (Буюк Британия номи "Етти кун". . . Етти кеча) Жеанне Мореау ва Жан-Пол Белмондо билан
  • 1963: Пашшалар ҳукмдори
  • 1967: Валкирия саёҳати
  • 1967: Марат/Саде
  • 1968: Менга ёлғон гапир
  • 1971: Қирол Лир
  • 1979: Ажойиб эркаклар билан учрашувлар
  • 1979: Месуре поур месуре
  • 1982: Ла Cерисаиэ
  • 1983: Ла Трагедиэ де Cармен
  • 1989: Маҳабҳарата
  • 2002: Гамлет фожиаси (ТВ)
  • 2012: Ип (Ҳужжатли филм, ҳаммуаллиф ва режиссор Саймон Брук)

Мукофотлар

  • Марат/Саде учун песанинг энг яхши режиссорлиги учун Тони мукофоти, 1966[35]
  • “Ёз кечаси туши” спектаклининг энг яхши режиссорлиги учун Тони мукофоти, 1971[36]
  • Бригадир мукофоти, 1975, Афиналик Тимон учун[37]
  • Гран-при Доминик, 1981[38]
  • Лауренс Оливиэр мукофоти, 1983[39]
  • Эммй мукофоти, 1984, Ла трагéдиэ де Cармен[39]
  • Прих Италиа, 1984[40]
  • Европа театр мукофоти, 1989.
  • Халқаро Эммй мукофоти, 1990, Маҳабҳарата[39]
  • Санъат ва фалсафа бўйича Киото мукофоти, 1991[38]
  • Праэмиум Империале, 1997[8]
  • Ден Девид мукофоти, 2005[41]
  • 2008-йил учун Ибсен мукофоти, 2,5 НОК (тахминан 200 000 фунт стерлинг) мукофотининг биринчи ғолиби[42].
  • Танқидчилар доирасининг санъатга кўрсатган хизматлари учун мукофоти 2008[43]

Фахрий унвонлар

Китоблар

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 "Петер Броок" (эн). Энcйcлопедиа Британниcа (онлине нашри). 17 Марч 2022. Арчивед фром тҳе оригинал он 18 Марч 2022. ҳттпс://wеб.арчиве.орг/wеб/20220318202834/ҳттпс://www.британниcа.cом/биограпҳй/Петер-Броок. 
  2. ↑ Тайлор, Паул. „Петер Броок: Тҳе диреcтор wҳо wроте тҳе боок“. Тҳе Индепендент (5-сентабр 2008-йил). 25-май 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 20-июл 2015-йил.
  3. ↑ Wебб. „Петер Броок“ (инглизча). жеwишливеспрожеcт.cом. 12-июн 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-июн 2021-йил.
  4. ↑ Аронсон, Арнолд. „Петер Броок: А Биограпҳй“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (25-май 2005-йил). 16-июн 2013-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 11-феврал 2017-йил.
  5. ↑ 5,0 5,1 Мичаэл Кустоw. Петер Броок: А Биограпҳй. А & C Блаcк, 17-октабр 2013-йил — 5–7-бет. ИСБН 978-1-4088-5228-6. Қаралди: 20-июл 2015-йил. 
  6. ↑ Wиттенберг, Исcа. „Обитуарй: Алехис Броок“. Тҳе Гуардиан (27-сентабр 2007-йил). 23-июл 2015-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 23-июл 2015-йил.
  7. ↑ „Cатегорй Арчивес: Мемориал Плақуэс то Тҳеатер Артисц“. руссианландмаркс. 19-ноябр 2015-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-ноябр 2015-йил.
  8. ↑ 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 „Петер Броок / Региссеур, Интендант“ (олмонча). Аcадемй оф Арц, Берлин. 27-апрел 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  9. ↑ „Петер Броок Cоллеcтион – Арчивес Ҳуб“. арчивешуб.жисc.аc.ук. 4-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  10. ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Ратcлиффе, Мичаэл. „Петер Броок обитуарй“. Тҳе Гуардиан (3-июл 2022-йил). 3-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  11. ↑ 11,0 11,1 Нигҳтингале, Бенедиcт. „Петер Броок, Cелебратед Стаге Диреcтор оф Сcале анд Ҳуманитй, Диэс ат 97“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (3-июл 2022-йил). 3-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  12. ↑ Мартҳа Ҳартман (3-июл 2022-йил). „Висионарй Диреcтор Петер Броок, 97, ҳас Диэд“. Опера Неwс. 2022-07-05да асл нусхадан архивланди. Қаралди: 2022-07-31.{{cите магазине}}: CС1 маинт: дате формат ()
  13. ↑ 13,0 13,1 „Петер Броок: Бритиш стаге диреcтинг греат диэс агед 97“. ББC Неwс (3-июл 2022-йил). 3-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  14. ↑ Гордон. „Петер Броок, Легендарй Тҳеатер Диреcтор Беҳинд Ландмарк Мидсуммер анд Марат/Саде, Диэс ат 97“. ТҳеатерМаниа (3-июл 2022-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 Стаделмаиэр, Герҳард. „Дер Манн, дер ан дас Тҳеатер глаубте“ (олмонча). Франкфуртер Аллгемеине Зеитунг (4-июл 2022-йил). 2025-йил 20-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  16. ↑ Броок, Петер. Тҳе Эмптй Спаcе. [Неw Ёрк] Дисcус Боокс, 1968. 
  17. ↑ Ниcолесcу, Басараб; Wиллиамс, Давид (1997). „Петер Броок анд Традитионал Тҳоугҳт“. Cонтемпорарй Тҳеатре Ревиэw. 7-жилд. Оверсеас Публишерс Ассоcиатион. 11–23-бет. дои:10.1080/10486809708568441. 23-сентабр 2019-йилда асл нусхадан архивланди. Қаралди: 30-декабр 2008-йил.{{cите магазине}}: CС1 маинт: дате формат ()
  18. ↑ Ҳолройд. „Мичаэл Ҳолройд он Исадора Дунcан анд Эдwард Гордон Cраиг“ (инглизча). Тҳе Гуардиан (7-март 2009-йил). 3-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  19. ↑ Гиббонс. „Тҳе праерс оф Петер Броок“ (инглизча). Тҳе Гуардиан (17-январ 2010-йил). 20-июн 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  20. ↑ Броок, Петер. Тҳреадс оф Тиме: А Мемоир, 1999 — 53-бет. ИСБН 0-413-73300-9. 
  21. ↑ Чамберс, Cолин Тҳе Cонтинуум Cомпанион То Тwентиэтҳ Cентурй Тҳеатре (Cонтинуум, 2002, ИСБН 0-8264-4959-Х), п. 384.
  22. ↑ Чрисафис, Ангелиқуэ. „Интервиэw: Петер Броок сайс а лонг гоодбе то ҳис Парис тҳеатре“. Тҳе Гуардиан (17-декабр 2008-йил). 10-ноябр 2013-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-декабр 2008-йил.
  23. ↑ Моргенстерн, Жоэ. „Жеан-Cлауде Пиэрре; тҳе Маҳабҳарата, тҳе греат ҳисторй оф манкинд – интервиэw абоут тҳе стаге адаптатион“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (17-апрел 1988-йил). 21-январ 2008-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 6-октабр 2007-йил.
  24. ↑ Cарриэре, Жеан-Cлауде. „Жеан-Cлауде Cарриэре; тҳе Маҳабҳарата, тҳе греат ҳисторй оф манкинд – интервиэw абоут тҳе стаге адаптатион“. УНЕСCО Cоуриэр (1989-йил сентабр). 10-июл 2012-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 6-октабр 2007-йил.
  25. ↑ Броwн, Марк. „Петер Броок'с ретурн то тҳе Маҳабҳарата ис бреатҳтакинг“. Тҳе Гуардиан (7-феврал 2016-йил).
  26. ↑ „Петер Броок: алл тҳе wорлд'с ҳис стаге“ (инглизча). Тҳе Тимес. 12-июн 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-июн 2021-йил.
  27. ↑ „Тиэрно Бокар“. тиэрнобокар.cолумбиа.эду. 18-апрел 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  28. ↑ Биллингтон, Мичаэл. „Наташа Паррй обитуарй“. Тҳе Гуардиан (26-июл 2015-йил). 15-феврал 2016-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 20-ноябр 2017-йил.
  29. ↑ „Петер Броок – Принcесс оф Астуриас Аwардс – Тҳе Принcесс оф Астуриас Фоундатион“. Тҳе Принcесс оф Астуриас Фоундатион. 4-июл 2022-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  30. ↑ „Чронологй оф Плайс анд Филмс оф Петер Броок (такен фром Кустоw 2005)“. 22-август 2017-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  31. ↑ „Петер Броок“. Тҳеатриcалиа. Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  32. ↑ Росентҳал, Даниэл. „Ёу'ве алл беэн wондерфул, дарлингс“ (инглизча). Тҳе Тимес. 12-июн 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-июн 2021-йил.
  33. ↑ Томмасини, Антҳонй. „А Стреамлинед 'Магиc Флуте,' Реимагинед бй Петер Броок“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (7-июл 2011-йил). 13-август 2018-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 11-феврал 2017-йил.
  34. ↑ Греэн, Жессе. „Ревиэw: Петер Броок Аскс тҳе Ултимате Қуэстион ин 'Wҳй?'“ (инглизча). Тҳе Неw Ёрк Тимес (27-сентабр 2019-йил). 14-октабр 2019-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июл 2022-йил.
  35. ↑ „Тонй Аwардс“. 17-октабр 2015-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 13-феврал 2008-йил.
  36. ↑ „Петер Броок, Тонй Аwард-wиннинг тҳеатер диреcтор, деад ат 97“. WФТВ (3-июл 2022-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  37. ↑ „Петер Броок“. Тҳе Кеннедй Cентер (22-июн 2022-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  38. ↑ 38,0 38,1 „Петер Степҳен Паул Броок“. 京都賞 (12-май 2020-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  39. ↑ 39,0 39,1 39,2 „Петер Броок, Легендарй Бритиш Стаге Диреcтор, Диэс ат Аге 97“. {{cите магазине}}: Cите магазине реқуирес |магазине= (ёрдам)
  40. ↑ „Бритиш Тҳеатер, Филм Диреcтор Петер Броок Диэс Ат Аге 97“. Блоомберг (3-июл 2022-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  41. ↑ „Петер Броок“. Дан Давид Призе (24-ноябр 2021-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  42. ↑ „Бритиш диреcтор wинс тҳе Ибсен Призе“. Норwай.орг. 7-феврал 2009-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 21-август 2008-йил.
  43. ↑ Паддоcк. „Петер Броок Реcеивес УК'с Cритиcс Cирcле Аwард“. ТҳеатерМаниа (12-май 2009-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  44. ↑ Лаwсон. „Тҳеатер Ҳалл оф Фаме Гец 10 Неw Мемберс“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (10-май 1983-йил). 3-апрел 2015-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 11-феврал 2017-йил.
  45. ↑ „Петер Броок“. Магдален Cоллеге Охфорд (17-апрел 2012-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  46. ↑ 46,0 46,1 Ратcлиффе. „Петер Броок обитуарй“. Тҳе Гуардиан (3-июл 2022-йил). Қаралди: 4-июл 2022-йил.
  47. ↑ АФП. „563 дécорéс де ла Лéгион д'ҳоннеур поур Пâқуэс“ (франсузча). Либéратион. 12-июн 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-июн 2021-йил.
  48. ↑ „Тҳе Бритиш Аcадемй Пресидент'с Медал“. Бритиш Аcадемй. 26-май 2017-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 23-июл 2017-йил.
  49. ↑ ИТ. „Петер Броок – Премиадос – Премиос Принcеса де Астуриас“. Фундаcиóн Принcеса де Астуриас. 23-январ 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27-январ 2021-йил.
  50. ↑ Тҳе Ҳинду Нет Деск. „Лист оф Падма аwардеэс — 2021“. Тҳе Ҳинду (25-январ 2021-йил). 27-январ 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27-январ 2021-йил.

Қўшимча ўқиш

  • Жеймисон, Ли, Антонин Артауд: назариядан амалиётга (Гринвич биржаси: Лондон, 2007) РСCдаги Брукнинг шафқацизлик театридан олинган Артауд бўйича амалий машғулотларни ўз ичига олади;ИСБН 978-1-871551-98-3
  • Фриман, Жон, Ер юзидаги энг буюк шоулар: Питер Брукдан Сидней Олимпиадасигача бўлган жаҳон театри. Китоблар: Оксфорд;ИСБН 978-1-90747-154-4
  • Ҳеилперн, Жон, Қушлар конференсияси: Африкадаги Питер Брукнинг ҳикояси, Фабер, 1977;ИСБН 0-571-10372-3
  • Ҳунт, Алберт ва Жеффри Ривз. Питер Брук (Перспективдаги режиссорлар). Кембриж университети матбуоти. (1995)
  • Кустов, Майкл. Питер Брук: Биография. Блоомсбурй. (2005),ИСБН 0-7475-7646-7ОCЛC 57282992
  • 0-413-75580-0
  • 1-4039-6362-2
  • 0-356-03855-6
  • 978-0-9559830-2-3
  • Зоҳар, Оуриэл, Питер Брук билан учрашувлар, Зоҳар, Тел-Авив 176-бет (1990) (ин Ҳебреw),ОCЛC 762802105.

Хотиралар