Petrulin Yakov
Яков Василевич Петрулин (1782 – 1818) – полковник, Наполеон ҳарбий юрушлари иштирокчиси, Олвиопол Гуссар полкининг қўмондони.
| Яков Василевич Петрулин | |
|---|---|
![]() Э. Кенедей чизган портрети, 1814-йил | |
| Таваллуди |
1782-йил Воронеж вилояти, Россия |
| Фуқаролиги |
|
| Касби | полковник |
| Фаолият йиллари | 1797 – 1818-йилгача |
| Отаси | Василий Василевич Петрулин |
| Мукофотлари | Муқаддас Анна ордени, „Жасорат учун“ олтин қилич, „Поур ле Мерите“ ордени, Австрия императорлик Леополд Книгҳт хочи ордени, Ҳарбий хизматлари учун Карл Фридрих Книгҳт хочи ордени |
Биография
1782-йилда Воронеж вилояти зодагонлар оиласида туғилган. Суд маслаҳатчиси Василий Василевич Петрулиннинг ўғли. 1797-йил 1-январдан бошлаб отлиқ гвардия эскадронида отлиқ қўриқчи сифатида хизмат қилган. 1797-йил 11-ноябрда у Стандард Жункерга кўтарилди. 1802-йил 17-июлда Яков корнет сифатида Олий ҳазратларининг Куирассиэр полкига ўтказилди, 1807-йилда лейтенант унвонига сазовар бўлди. 1809-йилда у дивизион ад’ютанти этиб тайинланади, ва Гуссар полкига ўтказилади.
Иштирок этган:
- учинчи коалиция уруши (1805 -йилда граф П.нинг десант корпусида бўлган)
- Тўртинчи коалиция уруши (Чарново жанги, Пуłтуск жанги)
- Рус-швед уруши (қишлоқдаги ҳаракатлар. Какаионах ва бошқалар)
- 1812-йилги Ватан уруши (Клястицй жанги, Полоцкдаги биринчи жанг, Полоцкдаги иккинчи жанг, Чашники жанги, Смолян жанги)
- Олтинчи коалиция уруши (Люцен жанги, Бауцен жанги, Дрезден жанги, Лейпциг жанги) 1812-йил 6-августда Полоцкдаги биринчи жангдаги жасорати учун, 4-даражали Георгий ордени билан тақдирланган.
1812-йил июл ойида жангларда кўрсатган хизматлари учун штаб капитани, ўша йилнинг октябр ойида эса капитан унвонига сазовор бўлди. 1813-йилда эса унга полковник унвони берилган. 1815-йилда Олвиопол Гуссар полкининг қўмондони этиб тайинланди. П. И. Пестелнинг гувоҳлигига кўра, Я. В. Петрулин 1817-йил охиридан Нажот иттифоқининг (Митаудаги филиали) аъзоси ҳисобланади[1][2][3][4]. 1818-йил март ойида полковник Мерлини билан дуэлда вафот этган[4].
Мукофотлари
- Муқаддас Анна ордени, 3-даражали (1815-йилдаги тартиб ислоҳотидан кейин 4-даражага тўғри келади) (1806-йил Чарново жанги)
- "Жасорат учун" олтин қилич (1806-йил Пуłтуск жанги)
- 4-даражали Муқаддас Владимир ордени (1809-йил рус-швед уруши)
- 4-даражали Авлиё Георгий ордени (1812-йил август, Полоцк жанги)
- Муқаддас Анна ордени 2-даражали (1812-йил ноябр, Чашники ва Смолян жанги)
- 3-даражали Муқаддас Владимир ордени (1913-йил Лейпциг жанги)
- „Поур ле Мерите“ ордени (1813-йил 11июн[5] – 1814-йил 13 – 18 октябр[6])
- Австрия императорлик Леополд Книгҳт хочи ордени (Австрия империяси)
- Ҳарбий хизматлари учун Карл Фридрих Книгҳт хочи ордени (Баден Буюк Герцоглиги)
Манбалар
Адабиётлар
- Декабристи. Биографический справочник / Под редаксиэй М. В. Нечкиной. – М.: Наука, 1988. – С. 213. – 50 000 экз. – ИСБН 5-02-009485-4.
- Илин П. В. Новоэ о декабристах. Прощённиэ, оправданниэ и необнаруженниэ следствиэм участники тайних общэств и воэнних виступлений 1825—1826 гг. / под ред. А. В. Гоголевского. – СПб.: Нестор-История, 2004. – 664 с. – ИСБН 5-98187-034-6.
- Яков Василевич Петрулин // Сборник биографий кавалергардов: в 4 томах / Под ред. С. А. Панчулидзева. – СПб.: ЭЗГБ, 1904. – Т. 2 (1762—1801). – С. 313.
