Ziyosfera

Polde Bibič

Полде Бибиč (1933-йил 3-феврал – 2012-йил 13-июл)[1] – словениялик саҳна ва кино актёри, ёзувчи ҳамда академик профессор. У асосан Кузатдаги гуллар (Cветже в жесени) филмидаги роли ва театр саҳналаридаги фаолияти билан танилган. Бибиč Словениядаги санъат йўналишидаги бир нечта нуфузли мукофотлар билан тақдирланган[1].

Полде Бибиč

Полде Бибиč (2012)
Таваллуди 3-феврал 1933-йил
Марибор, Драва Бановина, Югославия
Вафоти 13-июл 2012-йил(2012-07-13)
(79 ёшда)
Люблана, Словения
Таълими Любляна театр, радио, кино ва телевидение академияси
Касби Актёр, профессор, ёзувчи
Фаолият йиллари 1955–2010-йиллар

Ҳаёти

Бибиč Марибор шаҳрида туғилган. У шаҳардаги ўрта мактабни тамомлаб, сўнгра Люблянада Вида Жуван раҳбарлигида саҳна санъати бўйича таҳсил олди. Ўқишни 1961-йилда тугатган. У илк бор режиссор Франтиšэк Čáп томонидан суратга олинган Ҳал қилувчи лаҳзалар (Тренутки одлоčитве; 1955) филмида рол ўйнаган. Кейинчалик Любляна драма театрида фаолият юритиб, 1977-йилдан 1981-йилгача унинг директори бўлган. Шунингдек, у Любляна театр, радио, кино ва телевидение академиясида театр санъатидан дарс берган. У 79 ёшида Люблянада вафот этди[2].

Ижоди

Бибиč Словенияда илиқ кутиб олинган кўплаб филмларда, жумладан, Не жоčи, Петер (1964), Қоғоз қанотларида (1968), Кекеcнинг ҳийлалари (1968), Кузатдаги гуллар (1973), Каролина Зашлернинг бевалиги (1976), Мерос (1986), Примоž Трубар (1985) ва Дадам, социалистик қулоқ (1987) каби ленталарда роллар ижро этган. Уларнинг аксарияти режиссор Матжаž Клопčиč томонидан суратга олинган. У, шунингдек, телевидение ва радиодрамаларда ҳам қатнашган[1].

У умри давомида 150 дан ортиқ театр ва 30 дан зиёд кино ролларини ижро этган[1]. Шунингдек, у еттита автобиографик китоб ёзган[3]. Бибиč Любляна миллий драма театри труппаси аъзоси бўлиб, 1995-йилда нафақага чиққанидан кейин ҳам ўз фаолиятини давом эттирган. У кўпинча Любляна шаҳар театри, Триэстдаги словен театри ва экспериментал театрларда саҳнага чиққан[1][4].

Актёрликдан ташқари, Бибиč сиёсатда ҳам фаол бўлган. Словения мустақиллиги эълон қилингач, у Миллий кенгаш аъзоси сифатида икки муддат хизмат қилди. Бироқ кейинчалик таъкидлаганидек, у “ҳеч нарсани ўзгартира олмагани” сабабли сиёсатга аралашганидан афсусланган[1].

Мукофотлари ва унвонлари

Кўрсатган хизматлари учун у Žупанčиč мукофоти (1974), Любляна шаҳри маданий ютуқлари мукофоти, Словениянинг маданият соҳасидаги энг юқори мукофоти бўлган Преšэрен мукофоти (1977 ва 1985), актёрлар учун энг юқори мукофот ҳисобланган Борšтник ҳалқаси (1984), Словениянинг Кумуш озодлик ордени (1996) ҳамда 1984-йилда Нови Саддаги Стерижа мукофоти билан тақдирланган[1].

Вафоти муносабати билан бошқа словениялик актёрлар ва ёзувчилар Бибиčни буюк сиймо, театр қироли ҳамда афсонавий халқона актёр сифатида эътироф этишди. Унга нисбатан чуқур ҳурмат ва эҳтиром, шунингдек, унинг ижодига юқори баҳо Словения Президенти Данило Тüрк ва Бош вазир Жанез Жанšа томонидан ҳам билдирилди[5].

Филмография

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 „Умрл же Полде Бибиč, староста словенскега игралскега cеҳа“ (сл) (2012-йил 13-июл).
  2. ↑ „Аcтор Полде Бибиč Диэс“. СТА. Қаралди: 2012-йил 15-июл.
  3. ↑ „Пословил се же Полде Бибиč, кралж ин принc одра“ (сл) (2012-йил 13-июл). 2012-йил 15-июлда асл нусхадан архивланган.
  4. ↑ „Умрл же Полде Бибиč“ (сл) (2012-йил 13-июл).
  5. ↑ „Игралcи о смрти Полдета Бибиčа: Великан, кралж ин принc одра, легендарни игралски лжудски лик“ (сл) (2012-йил 13-июл).

Ҳаволалар


"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/19914441" dan olindi