Polyak tili
Поляк тили (полякча: жęзйк полски, полсзcзйзна) — ҳинд-европа тиллари оиласининг ғарбий славян тиллари гуруҳидаги тил; Полша Республикасининг расмий тили. Полша, АҚСҲ, Бразилия, Франсия, Канада ҳамда баъзи МДҲ мамлакатларида тарқалган. Сўзлашувчиларнинг умумий сони 45 миллион кишидан ортиқ. Поляк тили катта поляк, кичик поляк, мазовец, силезия, кашуба лаҳжаларига бўлинади. Фонетик белгилари: урғу одатда сўзларнинг охиридан иккинчи бўғинга тушади; урғусиз унлиларнинг редуксияга учраши; унлиларда чўзиқлик-қисқалик оппозициясининг йўқлиги; ундошларнинг қаттиқлик, юмшоқлик оппозициясига эгалиги. Морфологик белгилари: сифат ва сифатдошларнинг қисқарган предикатив шакллари йўқлиги; сон сўз туркумининг алоҳида турланишга эгалиги; учта жинс шаклининг мавжудлиги.
| Поляк тили | |
|---|---|
| Миллий номи | жęзйк полски |
| Мамлакатлар | Полша |
| Сўзлашувчиларнинг умумий сони | 40.000.000 (2007) |
| Туркумланиши | |
| Тил оиласи | Славян тиллари |
| Алифбоси | лотин |
| Тил кодлари | |
| ИСО 639-1 | пл |
| ИСО 639-2 | пол |
| ИСО 639-3 | пол |
Адабий тил катта поляк, кичик поляк, мазовец шевалари асосида шаклланмоқда. Адабий тилнинг энг мақбул даврлаштирилиши: қадимги поляк тили — 1500-йилгача; ўрта поляк тили — ХВИ асрдан ХВИИИ асрнинг 2ярмигача; янги поляк тили — ХВИИИ асрнинг 2ярмидан ҳозиргача. Ёзуви лотин графикаси асосида. Унда поляк тилигагина хос бўлган баъзи товушлар диакритик белгили ҳарфлар билан ифодаланади[1].
Манбалар
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Жаҳон тилларидан бири ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |