Прих Тҳéопҳрасте-Ренаудот ёки Прих Ренаудот (франсузча талаффузи: ​[пʁи теɔфʁаст ʁəнодо]) франсуз адабиётидаги энг нуфузли мукофотлардан бири ҳисобланади.

Прих Ренаудот
Тури Адабиёт
Мамлакат Франсия
Таъсис этилган санаси 1926

Тарихи

Мукофот 1926-йилда Прих Гонcоурт ҳакамлар ҳай’ати қарорини кутаётган ўн нафар санъат танқидчиси томонидан таъсис этилган. У расман Прих Гонcоурт билан боғлиқ бўлмаса-да, унинг тўлдирувчиси бўлиб қолмоқда: Прих Ренаудот ғолиби Прих Гонcоурт билан бир вақтда ва бир жойда, яъни ноябр ойининг биринчи сешанбасида Париждаги Дроуант ресторанида эълон қилинади. Ренаудот ҳакамлар ҳай’ати ҳар доим уларнинг биринчи танлови Прих Гонcоурт мукофоти билан тақдирланган тақдирда муқобил лауреатни танлайди.

Мукофот 1631-йилда биринчи франсуз газетасини яратган Тҳéопҳрасте Ренаудот шарафига номланган.

2013-йилда Прих Редаудот эссе мукофоти Габриэл Матзневнинг карерасини қайта жонлантирди. Бироқ, 2020-йилга келиб, унинг педофиллик фаолияти – адабий ҳамкасблари, жумладан Ренаудот ҳай’ати аъзолари томонидан узоқ вақтдан бери маълум бўлган ва ҳимоя қилиниб келган – қурбонларидан бири Ванесса Спрингоранинг ҳисоботи орқали кенг жамоатчиликка ошкор бўлиши натижасида Матзневнинг обрўси батамом барбод бўлди. Тҳе Неw Ёрк Тимес газетасининг нуқтаи назарига кўра, бу воқеа Франсиянинг кўплаб элита институтлари, жумладан Прих Ренаудот мукофотининг ўзини ўзи абадийлаштирувчи ва кириб бўлмас табиатини намоён этди. Бу ерда назорат кўпинча кичик, ўрнатилган гуруҳ қўлида бўлиб, асосан кекса, оқ танли эркаклардан иборат бўлган бу гуруҳ манфаатлар тўқнашувини эътиборга олмаган ҳолда ўзига ўхшаш фикрлайдиган дўстларни тақдирлайди. Ўша пайтда мукофот ҳакамлар ҳай’атида атиги битта аёл бор эди[1]. Франсия оммавий ахборот воситалари ҳам мукофотни танқид қилди ва ҳакамлардан бири Жером Гарсин ҳай’атни тарк этди, аммо ҳеч қандай ўзгариш содир бўлмади[1].

Ҳакамлар ҳай’ати

2021-йил ҳолатига кўра, ҳакамлар ҳай’ати қуйидагилардан иборат[2]:

Совриндорлар

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Ониши, Норимицу; Мéҳеут, Cонстант. „Педопҳиле Сcандал Cан'т Cраcк тҳе Cлосед Cирcлес оф Литерарй Франcе“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (2020-йил 28-ноябр). Қаралди: 2020-йил 6-декабр.
  2. ↑ „Стéпҳаниэ Жаниcот эт Cécиле Гуилберт интèгрент ле журй ду Ренаудот“ (фр). Ливрес Ҳебдо. Қаралди: 2022-йил 13-феврал.
  3. ↑ „Даниэл Пеннаc, инвитé сурприсе ду Прих Ренаудот“, АФП, 5 Новембер 2007. (Wайбаcк Мачине сайтида 15 Марч 2012 санасида архивланган)
  4. ↑ „Ле прих Ренаудот аттрибуé à Фрéдéриc Беигбедер“, Ле Монде, 2 Новембер 2009.
  5. ↑ „Рwандан Аутҳор Wинс Престигиоус Френч Литерарй Аwард“. аллАфриcа.cом (2012-йил 7-ноябр). Қаралди: 2012-йил 9-ноябр.
  6. ↑ Рапҳаëлле Лейрис. „Ле прих Ренаудот дécернé à Янн Моих“ (фр). Ле Монде (2013-йил 4-ноябр). Қаралди: 2013-йил 5-ноябр.
  7. ↑ Рапҳаëлле Лейрис.. „Прих Ренаудот : Давид Фоэнкинос рécомпенсé поур " Чарлотте "“ (фр) (2014-йил 5-ноябр). Қаралди: 2014-йил 8-ноябр.
  8. ↑ Винcй Тҳомас. „Делпҳине де Виган реçоит ле Прих Ренаудот 2015“ (фр). ливрешебдо.фр (2015-йил 3-ноябр). Қаралди: 2015-йил 4-ноябр.
  9. ↑ Стéпҳаниэ Дупайс. „Ле прих Гонcоурт эст дécернé à Леïла Слимани“. Ле Монде (2016-йил 3-ноябр). Қаралди: 2016-йил 3-ноябр.
  10. ↑ „Ле прих Ренаудот рécомпенсе Амéлиэ Нотҳомб поур « Премиэр санг »“. оуэст-франcе.фр (2021-йил 3-ноябр). Қаралди: 2021-йил 3-ноябр.
  11. ↑ „Ле прих Ренаудот 2022 дécернé à Симон Либерати поур сон роман Перформанcе“ (фр). АФП (2022-йил 3-ноябр). Қаралди: 2022-йил 11-ноябр.
  12. ↑ „Ле прих Ренаудот 2023 аттрибуé à Анн Сcотт поур 'Лес Инсоленц'“. Франcе Инфо, 7 Новембер 2023.
  13. ↑ „Ле прих Ренаудот рécомпенсе Гаëл Фае поур « Жаcаранда »“ (фр) (2024-йил 4-ноябр). Қаралди: 2024-йил 5-ноябр.