Pyotr Gryaznov

Пётр Грязнов
Таваллуди	1903-йил 26-июн; Семенигино, Ковровский тумани, Владимир вилояти, Россия империяси
Вафоти	1969-йил 1-феврал; Свердловск, Свердловск вилояти, Совет Иттифоқи
Фуқаролиги	Совет Иттифоқи
Хизматдаги йиллари	1921-1947
Унвони	Маёр
Мукофотлари

Пётр Константинович Грязнов (1903-1969) – ҳуқуқни муҳофаза қилиш органи ходими. УРКМ бошлиғи ва Шарқий Сибир минтақасидаги НКВД учлиги аъзоси, маёр.

Ҳаёти

Пётр Грязнов 1903-йил 26-июнда Ковровский тумани Семенигино қишлоғида (Владимир вилояти, Россия империяси) туғилган. Давлат хавфсизлик органларида хизмат қилган. Иркуцк вилояти жиноят қидирув бўлими бошлиғи бўлиб ишлаган. 20-декабрдан бошлаб ОГПУнинг Уралдаги ваколатли вакилининг УРКМ бўлими бошлиғи сифатида рўйхатга олинган. Кейин Шарқий Сибир ҳудуди бўйича УРКМ бошлиғининг ўринбосари бўлган.

1936-йил 27-сентябрдан ҳибсга олингунга қадар НКВД бошлиғининг ёрдамчиси ва УРКМ бошлиғи, Шарқий Сибир минтақасидаги учлик аъзоси бўлиб ишлаган.

1938-йил 29-июнда ҳибсга олиниб, РСФСР Жиноят кодексининг 58-моддаси 1-банди „а“, 58, 2, 58-банди, 8, 58-банди, 11-банди (хиёнат, терроризм, аксилинқилобий ташкилот билан айбланган) билан партиядан чиқарилган. 1940-йил 29-январда унинг иши НКВД қўшинлари ҳарбий прокуратураси томонидан ёпилиб, озод қилинган ва реабилитация қилинган^[1].

Камишлов номидаги ҳарбий пиёдалар билим юртини ва В. И. Ленин номидаги Тошкент олий қўшма қуроллар қўмондонлик билим юртини тамомлаган. 1941-йил сентябр ойида Свердловскдаги Степан Разин кўчасидаги ҳарбий госпиталга комиссар этиб тайинланган. Кейин фронтга кетиб, Полша, Чехословакия, Учинчи рейхни босиб ўтган. 1947-йилда эса қайтиб келган.

1945-йилда 2-Белоруссия фронти Қизил Армия уйида ташвиқот машинасининг бошлиғи ва ўқитувчиси бўлган.

Олий Олий қўмондонлик штабида ва фронтнинг сиёсий бўлимида хизмат қилган. Шунингдек, СГВ ПУ офицерлари уйида (Шимолий кучлар гуруҳининг сиёсий бўлими) ишлаган.

Уруш тугагандан сўнг, ДОСААФнинг Свердловск шаҳар қўмитасини бошқарган.

Пётр Грязнов 1969-йил 1-февралда вафот этади. Екатеринбургдаги Широкореченское қабристонига дафн этилган.

Унвонлари

Мукофотлари

„Варшава озодлиги учун“ медали, 17.01.1945.
„Кенигсбергни қўлга олганлик учун“ медал, 04/10/1945.
Одер, Ниса, Болтиқбўйи учун медал.
„Германия устидан ғалаба учун“ медал, 08.03.1945.
Чека-ОГПУнинг фахрий ходими (ХВ) нишони, 20.12.1932.
Қизил Юлдуз ордени, № 1085219, 03/08/1945.
ИИ даражали Ватан уруши ордени, № 696836, 24.09.1945^[2].
Қизил Байроқ ордени, № 230873.
„Меҳнат жасорати учун“ медали, 28.10.1967.
Иккинчи жаҳон урушининг 20 йиллиги меҳнат фронти аъзоси.
Иккинчи жаҳон урушининг 30 йиллиги меҳнат фронти аъзоси.
Иккинчи жаҳон урушининг 40 йиллиги меҳнат фронти аъзоси.
„Жасоратли меҳнати учун“ медали. В. И. Лениннинг 100 йиллиги муносабати билан, 1970-йил.
Иккинчи жаҳон урушидаги ғалабанинг ХХ йиллиги медали, 05.07.1965.

Манбалар

↑ „Грязнов Петр Константинович“. 2023-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 22-март.
↑ „Грязнов Пётр Константинович“. 2023-йил 9-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 30-ноябр.

Ҳаволалар

Биография
Грязнов Пётр Константинович (Wайбаcк Мачине сайтида 2023-05-09 санасида архивланган)

[1] „Грязнов Петр Константинович“. 2023-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 22-март.

[2] „Грязнов Пётр Константинович“. 2023-йил 9-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 30-ноябр.

[1]

[2]