Randi Altschul
| Ранди Алцчул | |
|---|---|
| Рандиcе-Лиса Алцчул | |
| Таваллуди |
1960-йил (63-ёшда) |
| Фуқаролиги | америкалик |
| Касби | ихтирочи |
| Машҳур ишлари | бир марталик телефон ихтирочиси |
Рандиcе-Лиса „Ранди“ Алцчул – Неw-Жерсей штатидаги Cлиффсиде Паркда 1960-йилда туғилган. Унинг видеоўйини асосида суратга олинган Майами Виcе сериали кейинчалик Роcкстар Нортҳ томонидан Гранд Тҳефт Ауто: Виcе Cитй (ГТА-Виcе Cитй) компютер ўйинига айланган. Бу ўйин 2002-йилда энг кўп сотилган ўйинлардан бири. У 26 ёшида миллионерга айланган. Бу муваффақиятлардан сўнг, Алцчул Диcеланд Течнологиэс компанийасига асос солган ва бир марталик телефонни ихтиро қилган. Алцчул 2008-йилда Кетлин Саҳпутис билан бирга „Соррй, Ёу Cанът Энтер Ҳеавен“ романини ёзган.
Фаолияти
Видеоўйинлар саноатида Алцчул о'зонинг дастлабки муваффақиятларига эришган. Унинг биринчи ишлаб чиқарган ўйини „Маями Виcе“ кейинчалик шу номдаги америка телесериалининг суратга олиниши ва муваффақият қозонишига туртки бўлган. Бундан ташқари у Барбиэъс 30тҳ Биртҳдай номли ведеоўйини ва шу ўйин асосида яратилган ўйинчоқлар тўпламини ҳам ишлаб чиқарган. Алцчул ўз ғояларини видеоўйинлар ва филм ишлаб чиқариш учун ҳам сотган, унинг ғоялари асосида Нинза Тошбақалар (филм, 2014) ва Тҳе Симпсонс каби машур кино ва мултфилмлар суратга олинган. Ўз ғояларини сотишдан Алцчул бойиб кетган ва даромаднинг бир қисми технология соҳасига сармоя қилган[1].
Алцчул саёҳатлар пайтида ўзининг телефонини эсдан чиқариб кўп жойларда қолдириб кетиши, унинг бир марталик телефон яратишга туртки бўлган. У бир марталик телефон ўзи каби саёҳатчиларга ёрдам бериши мумкинлигини тушунган[2]. Алцчул ўзи режалаштирган телефонни яратиш учун Диcеланд Течнологиэс номли янги компанияга асос солган[1].
Ихтироси
1999-йил ноябр ойида Алцчул Тйcо тадқиқотлар бўйича катта вице-президенти Леэ Волте билан ҳамкорликда бир марталик телефонни яратди. Телефон қалинлиги чорак дюймдан кичикроқ. Телефонда шунингдек, эгаларига харид қилиш ва ундан кредит карта сифатида фойдаланиш имконини берувчи чип ҳам бор эди. Аслини олганда, бу тарихда харидларни мобил телефон орқали тўлашга биринчи уриниш бўлган. Телефон 20 доллар атрофида сотилган ва бир соатгача фойдаланиш мумкин бўлган. Телефонни ишлатгандан кейин қайтариб берган одамлар икки-уч доллар миқдорида кешбек олганлар. 2002 йилда бир марталик телефон Фрост&Сулливан компанияси томонидан „Йил маҳсулоти“ деб топилди[3].