Rhythm 0

Ритм 0 1974-йилда Неаполда серб рассоми Марина Абрамовичнинг олти соатлик ижро санъати асари эди[1]. Иш Абрамовични бир жойда туриб олди, томошабинлар стол устига қўйган 72 та буюмдан бирини ишлатиб, унга хоҳлаган нарсани қилишни таклиф қилишди. Буларга атиргул, пат, атир, асал, нон, узум, вино, қайчи, скалпел, михлар, металл бар, қурол ва ўқ киради.[2][3]
Алоҳида босқичлар йўқ эди. Абрамович ва ташриф буюрувчилар бир хил жойда туришиб, иккинчиси ишнинг бир қисми эканлигини аниқ кўрсатди.[4] Унинг сўзларига кўра, мақоланинг мақсади жамоатчиликнинг қанчалик узоққа боришини аниқлаш эди: “Жамоатчилик нима ҳақида ва улар бундай вазиятда нима қилмоқчи?”[5]
Жараён
Унинг кўрсатмалари шундай эди
Ко'рсатмалар.
Столда 72 та обект бор, улардан исталганча фойдаланишим мумкин.
Ишлаш.
Мен обектман.
Бу даврда мен то'лиқ жавобгарликни о'з зиммамга оламан.
Давомийлиги: 6 соат (20:00 - 02:00).[6]
Абрамовичнинг айтишича, бу иш “унинг танасини чегарага сурган”.[5] Меҳмонлар аввалига юмшоқ бўлиб, унга атиргул ёки ўпиш таклиф қилишди.[2] Ҳозир бўлган сан’ацҳунос Томас Макевили шундай деб ёзган эди:
Бу хотиржам бошланди. Кимдир уни о'гирди. Кимдир унинг қўлларини ҳавога кўтарди. Кимдир унга яқиндан тегди. Неаполитан кечаси қизиб кета бошлади. Учинчи соатда унинг барча кийимлари устара билан кесилган. То'ртинчи соатда худди шу пичоқлар унинг терисини о'ргана бошлади. Унинг томог'и кесилган, шунинг учун кимдир унинг қонини со'риши мумкин. Унинг танасига турли хил кичик жинсий тажовузлар қилинган. У бу асарга шунчалик содиқ эдики, зо'рлаш ёки қотилликка қаршилик қилолмайди. Унинг иродасидан воз кечиши, инсон психологиясининг қулаши билан дуч келган ҳимоя гуруҳи томошабинларда о'зини намоён қила бошлади. Маринанинг бошига тўппонча ўқланган ва ўз бармоғи тетик атрофида ишлаётганида, томошабинлар ўртасида муштлашув бўлиб ўтди.”[7]
Абрамович буни кейинроқ таърифлаганидек: „Мен билиб олдимки, агар сиз буни томошабинларга қолдирсангиз, улар сизни ўлдириши мумкин. . . Мен ўзимни чиндан ҳам бузилгандек ҳис қилдим: улар кийимимни кесиб ташлашди, қорнимга гул тиканларини ёпиштиришди, бир киши қуролни бошимга қаратди, бошқаси уни олиб кетишди. Бу тажовузкор муҳитни яратди. Орадан роппа-роса 6 соат ўтгач, режалаштирганимдек, ўрнимдан туриб, томошабинлар томон юра бошладим. Ҳақиқий қарама-қаршиликдан қочиш учун ҳамма қочиб кетди.“[8]
Галерея иш тугаганини эълон қилиб, Абрамович яна ҳаракатлана бошлаганида, у томошабинлар уни шахс сифатида кўра олмай кетишганини айтди.[9]
Ритм 0 ҳозиргача амалга оширилган энг буюк ижро санъати асарларининг мураккаб рўйхатида тўққизинчи ўринни эгаллади.
Яна қаранг
- Чидамлилик санъати
- Рассомнинг ўлими
- Эмпатия ва фоҳишалик
- Стенфорд қамоқхонаси тажрибаси
Манбалар
- ↑ Абрамовиć, Марина; Тҳомпсон, Чрис; Wеслиэн, Катарина (2006). „Пуре Раw: Перформанcе, Педагогй, анд (Ре)пресентатион“. ПАЖ. 28-жилд, № 1. 29–50-бет. ЖСТОР 4139995.
- ↑ 2,0 2,1 "Марина Абрамовиć он Рҳйтҳм 0 (1974)", Марина Абрамовиć Институте, 2014, c. 01:00 минс.
- ↑ "Марина Абрамовиć. Рҳйтҳм 0. 1974", Мусеум оф Модерн Арт.
- ↑ Фразер Wард, Но Инноcент Бйстандерс: Перформанcе Арт анд Аудиэнcе, Университй Пресс оф Неw Энгланд, 2012, п. 125.
- ↑ 5,0 5,1 Абрамовиć 2014, c. 00:00 минс.
- ↑ Wард 2012, п. 119.
- ↑ Вард 2012, 120-бет.
- ↑ Данери, 29; анд 30
- ↑ Абрамовиć 2014, c. 01:45 минс.
Ҳаволалар
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |